Achtergronden gesneuvelde Canadese militairen


image

Fred Butterworth

Geboren: 25 april 1922 te Winnipeg, Manitoba
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Fred Butterworth (1894-1977) en Doris Butterworth (1900-1976)
Broers en zussen: Arthur Stanley, Ruth en Doreen
Lengte: 173 cm (5 feet 7 inches)
Gewicht: 73,5 kg (162 pounds)
Regiment: The Forth Carry Horse - 10th Armoured Regiment (tpr)
Indiensttreding: 28 april 1943
Registratienummer: H-9540
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten (H/9540)


Tijdens de bevrijding van de stad Groningen (13-16 april 1945) zijn 43 Canadese soldaten gesneuveld. Eén van deze slachtoffers was Fred Butterworth. Hij was de eerste Canadese soldaat die tijdens de bevrijding van de stad is gestorven.

Fred Butterworth is geboren op 25 april 1922 in Winnipeg in de provincie Manitoba in Canada. Hij groeide samen met zijn broer Stanley en zijn zussen Ruth en Doreen op in een christelijk gezin.

Fred hield veel van sport en bewegen en was dan ook in goede gezondheid. Bij zijn werk als voorman werd hij gezien als een goede leider. Hij was een echte mensen-mens. Hij hielp ook met klusjes in en rond het huis. Dit alles bij elkaar maakte hem zeer geschikt om bij het leger te werken. Hij had slechts één voorkeur: werken bij het R.C.A. (Regiment of Canadian Artillery) of C.A.C. (Canadian Armoured Corps). Hij wilde graag bij zijn broer Stanley of een vriend terechtkomen. Hij kwam terecht bij het C.A.C. De mensen die hij achterliet als hij zou worden uitgezonden, waren zijn moeder Doris, zijn vader Fred Sr. en zijn zussen.

Toen de Tweede Wereldoorlog vorderde, besloot Canada ook soldaten uit te zenden naar Europa. Dit betekende dat Fred samen met zijn broer Stanley en hun eenheid naar Europa moest afreizen.

Fred ging eerst naar het Verenigd Koninkrijk en van daaruit naar Frankrijk, daarna via het Duitse bos Reichwald (waar hevig werd gevochten) naar Arnhem en vervolgens naar Groningen. Tijdens de reis werden ze vaak opgehouden doordat de Duitsers de vele bruggen in Nederland lieten instorten om de vijand te vertragen. Ook moesten ze op meerdere plekken tegen de vijand vechten om door te kunnen.

Nadat ze in Groningen zijn aangekomen, begint de aanval op de stad Groningen. Op vrijdag 13 april 1945 bestuurde soldaat Nedelec een Canadese Shermantank over de Paterswoldseweg naar de stad. In die tank zaten soldaat Chaulk en kanonnier Fred Butterworth. Een Duitse soldaat richt zijn Panzerfaust (anti-tankwapen) op de tank. Wanneer de granaat de tank raakt, explodeert de tank en zwaait van de weg af en ramt de gevels van Paterswoldseweg 188 en 190. Chaulk weet met zware brandwonden het voertuig te verlaten. Nedelec kan de tank uitkomen, maar wordt gevangen genomen door een Duitse spoorwegbeambte. De enige die niet levend uit de tank kan komen is Fred Butterworth. Hij was het eerste Canadese slachtoffer van de bevrijding van de stad Groningen. Hij is maar 22 jaar geworden.

Door: Dion Kremer (CSG Wessel Gansfort)

Fred Butterworth en de andere Canadezen vielen in april 1945 Assen binnen zodat ze Groningen konden bereiken. Assen bevrijden ging makkelijk. Beter gezegd: het duurde maar één dag, waardoor ze hoopten dat ze Groningen ook wel binnen één dag konden bevrijden. Dat ging moeilijker dan gedacht, want de Duitsers waren niet van plan om Groningen zomaar weg te geven en verdedigden de stad met alles wat ze hadden.

De Canadezen vielen Groningen binnen met zo weinig mogelijk zware artillerie, zodat er zo min mogelijk burgers gewond zouden raken door een verdwaald explosief. Zo trokken een paar Shermantanks via Eelde de stad binnen. Zo ook de tank van Fred Butterworth. Duitsers waren moeilijk te zien, want de Duitse sluipschutters verscholen zich in gebouwen en huizen en trokken burgerkleding aan, waardoor de Canadezen niet konden zien of het Duitse soldaten of burgers waren. Daarom liep het uit tot een huis aan huis gevecht.

Op de eerste dag van de bevrijding van de stad werd er hevig gevochten op de Paterswoldeweg waarbij een Duitse soldaat met een panzerfaust (anti-tankwapen) op een tank schoot waar Fred in zat. Hij overleed ter plekke. Hij was de eerste Canadees die is overleden bij de bevrijding van de stad Groningen. Door alleen al elf doden op de eerste dag bedachten de Canadezen een plan. Dit plan werd de inzet van The Black Watch en Calgary Highlanders van de vijfde brigade. Zij kregen de opdracht om de stad vanuit het noordwesten aan te vallen. Dit plan lukte min of meer. Groningen werd bevrijd, maar er vielen veel doden en gewonden aan zowel Canadese als Duitse kant. Ook vielen er ruim honderd burgerslachtoffers en werden honderden gebouwen verwoest.

Freds broer Stanley Butterworth overleefde de oorlog. Hij kwam nog vaak naar Groningen om op de Paterswoldeweg zijn broer Fred te herdenken. De laatste keer dat hij Groningen bezocht, was in 2015. Stanley is helaas overleden op 20 februari 2020. Hij wordt herdacht als een van de bevrijders van Groningen net als zijn jongere broer Fred Butterworth. Elk jaar worden ze herdacht op 4 mei.

Door: Jaidy Duchenne (CSG Wessel Gansfort)

Fred Butterworth leefde van 25 april 1922 tot 13 april 1945. Hij is gestorven op 22-jarige leeftijd. Hij is op 28 april 1943 ingeschreven bij het Canadese leger. Hij woonde in Winnipeg in Canada. Hij was 5ft 7 lang, dat is 1,73 meter. Hij woog 162 lbs, dat is 73,5 kg.

Hij had een broer, Arthur Stanley, en twee zussen, Ruth en Doreen. Zijn vader heette ook Fred en zijn moeder heette Doris.

Tijdens de oorlog is Fred via Engeland en Frankrijk in Duitsland terechtgekomen. Na Duitsland is hij naar Nederland gegaan en is via Arnhem en Assen uiteindelijk bij de stad Groningen uitgekomen.

Zijn tank werd met een panzerfaust (anti-tankwapen) beschoten door de Duitsers, waarna de tank van koers raakte en inreed op een woning aan de Paterswoldseweg. Fred was op slag dood. De rest van de inzittenden van de tank was nog in leven en kon eruit komen. Fred was helaas de eerste Canadees die overleed tijdens de gevechten om de bevrijding van Groningen. Paterswoldseweg 188. Dit is het huis waar Fred en zijn tank tegenaan is gereden, waarna hij is overleden.

image

Door: --

image image image


image

Theodore Herman

Geboren: 14 maart 1910 te Toronto, Ontario
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Edward en Eva Herman
Broers en zussen: Louis, Carl en Rose
Lengte: 177 cm (5 feet 9 3/4 inches)
Gewicht: 79 kg (175 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry, R.C.I.C. (Lt)
Indiensttreding: 26 augustus 1942
Registratienummer: B.131891
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Theodore Herman was de zoon van Eva en Edward Herman. Hij werd geboren op 14 maart 1910 in Toronto, Ontario. Hij was goed in talen, want hij beheerste het Engels, Hebreeuws, Duits, Frans en kon ook Spaans lezen.

De Joodse Theodore was al zes jaar accountant voordat hij zich aanmeldde bij het Canadese leger op 26 augustus 1945. Hij kwam over als een sterk gebouwde kerel, zelfverzekerd, ambitieus en had een goede uitstraling. In 1942 was Theodore Herman 32 jaar oud, maar bij zijn aanmelding bij het leger vertelde hij dat hij nog maar 28 jaar oud was. In de administratie van het leger staat eerst 1914 ingevuld als geboortejaar en daarna is het veranderd in 1910. Heeft hij misschien gelogen over zijn leeftijd? Hij gaf zich later vrijwillig op om met het Canadese infanteriekorps overzee naar het bezette Europa te gaan. Theodore promoveerde tot luitenant bij het Royal Hamilton Light Infantry. Tijdens de laatste fase van de oorlog werd hij ingezet om de stad Groningen te bevrijden. Toen hij op 13 april 1945 Duitse gevangenen meenam, werd hij doodgeschoten door een Duitse sluipschutter. Hij was toen 35 jaar oud.

Toen hij overleed, liet hij zijn moeder, zus en twee broers achter. Zijn vader was al overleden. Hij was van plan geweest om na terugkeer in Canada te gaan trouwen. Voor zijn werk bij het Canadese leger ontving hij vijf onderscheidingen, 1939-45 Star, France & Germany Star, Defence Medal, War Medal en C.V.S.M. & Clasp.

Door Sanne Westerbrink, Megan Draaijer en Amber Huizinga (CSG Wessel Gansfort)

image image


image

William John Looser

Geboren: 12 juli 1925 te Toronto, Ontario
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: William en Lillian Mabel Looser
Broers en zussen: Ernst Alexander
Lengte: 171 cm (5 feet 7 1/4 inches)
Gewicht: 53 kg (116,5 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Pte)
Indiensttreding: 14 april 1943 (48th Highlanders of Canada), 8 february 1944 (Canadian Army)
Registratienummer: B-158882
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


William is een Canadese soldaat die is geboren op 12 juli 1925 in Toronto in Canada. Zijn christelijke naam is voluit: William John Looser. Hij heeft bruine ogen, zwart haar en is 1.71 lang (wat in die tijd een hele normale lengte was). Zijn moeder heet Lillian Mabel Looser. Zijn vader heet net als hij zelf William Looser. Zijn vader is geboren in Zwitsersland. Zijn moeder is geboren in Canada. De ouders van William zijn op 22 mei 1919 getrouwd in Toronto. William heeft ook een jonger broertje: Ernest Alexander. William heeft geen vriendin of vrouw.

William is nog een student als hij het leger ingaat. Hij heeft als kind last gehad van bronchitis en een milde vorm van hooikoorts. Verder heeft hij geen medische klachten. Hij heeft verder ook geen verwondingen zoals een gebroken been of zo iets. Een kenmerk aan William is dat hij een litteken boven zijn linker elleboog heeft. William wordt ingedeeld bij het regiment Royal Hamilton Light Infantry. Hij haalt zijn rijbewijs en is een goede chauffeur volgens de legerleiding en wordt opgeleid als ‘Driver Mechanic’ (UC). Hij wordt beschreven als slim, alert en heeft een plezierige, maar rustige persoonlijkheid. Hij leest graag mysterie- en avonturenboeken. William sneuvelt tijdens de Slag om Groningen op 13 april 1945. William is 19 jaar geworden. Onder de bezittingen van William worden onder andere een dagboek, een zilveren ring en een leren omslag met brieven gevonden. Op 19 april 1945 is er een telegram naar de moeder van William gestuurd waarin staat dat haar zoon het niet overleefd heeft: “killed in action”. Zijn bezittingen worden aan haar overgedragen.

Na zijn dood ontving zijn moeder rozen van hem die hij haar nog had verstuurd voor Moederdag.

William ontving vier onderscheidingen: 1939-45 Star, France & Germany Star, War Medal en C.V.S.M. & Clasp.

Door Jayden Silvano (CSG Wessel Gansfort)


image

John James Solose

Geboren: 2 oktober 1921 te Arad (Roemenië)
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Anthony en Theresa Solese
Broers en zussen: Anthony, Paul, Anna en Theresa
Lengte: 183 cm (6,0 feet)
Gewicht: 74,8 kg (163,2 pounds)
Regiment: The Royal Hamilton Light Infantry (Pte)
Indiensttreding: 3 februari 1943
Registratienummer: B-628567
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


John James Solose is op 2 oktober 1921 geboren in Roemenië. Zijn vader heette Anthony en zijn moeder heette Theresa. John had twee broers en twee zussen. Op 6-jarige leeftijd verhuisde John met zijn familie naar Niagara Falls in Canada.

John heeft één jaar lang op High School gezeten. Hij is van school gegaan op zijn 17e. Daarna heeft hij twee jaar lang de houtwerkopleiding gedaan. Hij koos tonnenmaker (kuiper) als specialisatie. Zijn familie zat ook al jaren lang in de houtbewerking. Hij kon naast Engels ook in het Duits lezen en spreken. Hij had een rijbewijs. Zijn hobby was sporten, zoals zwemmen, basketbal en hockey. Hij kon niet koken of motors repareren. Hij is nooit getrouwd geweest. Hij had een baan bij T.G Bright voordat hij zich aanmeldde bij het leger.

Hij was lid van de Royal Hamilton Light Infantry met 300 tot 800 soldaten. Zij werkten vaak te voet. De weg van Canada naar Nederland ging als volgt: via Zeeland ging hij door naar Brabant, vervolgens ging hij door het midden van Nederland naar de provincie Groningen.

John komt op 13 april 1945 Groningen binnen, eerst in Eelde en dan belandt hij ten zuidwesten van Groningen. Daarna langs de Suikerfabriek naar de Paterswoldseweg. Op 13 april, de eerste dag van de Slag om Groningen, werd hevig gevochten. John kwam hierbij om het leven. Hij werd slechts 23 jaar.

Het graf van John James Solose bevindt zich op de Canadese Begraafplaats Holten

Ik vind het heel bijzonder dat er zoveel aandacht gaat naar dit onderwerp. Ik vind het terecht dat deze helden herdacht worden. John heeft tot de dood gevochten voor ons land. (Shénolyh Basilia)

Ik vind dat meneer Solose moet worden herdacht omdat hij meevocht voor Nederland in de oorlog. Hij vocht voor Canada en voor de bevrijding van Nederland. Hij is gestorven als een held. (Sidney Dubois)

Door: Shénolyh Basilia, Elisa Baving en Sidney Dubois (CSG Wessel Gansfort)



Joseph Taylor McLeod

Geboren: 11 november 1914 te Barney's River, Nova Scotia
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Robert Grugel MacLeod (1870-1947) en Ella Mararet MacKenzie MacLeod (1876-1954)
Broers en zussen: James, Mary, John, Samuel, Freeman en Daniel
Echtgenote: Irene Elizabeth MacGregor MacLeod (1914-2001)
Kinderen: Kenneth, Cyril, Dorothy en Joan
Lengte: 180 cm (5 feet 11 inches)
Gewicht: 63,5 kg (140 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Sgt)
Indiensttreding: 5 augustus 1940
Registratienummer: F/44568
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Deze biografie gaat over waarom wij Joseph Taylor MacLeod moeten herdenken en eren. Joseph is geboren op 11 november 1914 op een boerderij in het afgelegen Barney’s River in de Canadese provincie Nova Scotia en is gesneuveld tijdens de Slag om Groningen.

Op 10 september 1935 trouwde hij met Irene Elizabeth en kregen samen vier kinderen: Kenneth (1936), Cyril (1938), Dorothy (1940) en Joan (1941). Ze woonden in zijn geboortedorp Barney’s River, Pictou Co. Joseph had donkerbruin haar en hazelnootbruine ogen. Hij was een “truckdriver”, dus een soort vrachtwagenchauffeur, en werkte bij een houtzagerij voordat hij in het leger ging. Ook heeft hij als slager voor zijn vader gewerkt. Op zijn 13e was hij al van school gegaan, want hij woonde ver weg van de school. Hij speelde basketbal, hockey en softbal. Hij las vooral boeken over geschiedenis.

In juli 1940 gaf hij zich op voor het Canadese leger in Mulgrave (Nova Scotia). Hij was toen 25 jaar. Zijn broers James en Daniel zaten ook bij het leger. Joseph werd ingedeeld bij het regiment The Pictou Highlanders en kreeg het servicenummer F/45568. Hij moest altijd verplicht een boekje bij zich hebben om informatie op te schrijven over de spullen die hij bij zich had. Het is moeilijk te lezen, omdat hij een best onduidelijk handschrift had. Alles werd bijgehouden. Ook het Canadese leger hield alles bij over hem. Hij heeft bijvoorbeeld in september 1940 aambeien gehad en moest daarom 14 dagen thuis uitrusten.

Binnen het leger deed hij aan zelfstudie en specialisaties (onder andere chemische oorlogsvoering) en volgens zijn meerdere ontwikkelde hij zich goed, zodat hij geschikt was om overzee te gaan vechten in Europa.

Joseph was in 1942 al een paar maanden in het Verenigd Koninkrijk, maar ging weer een jaar terug naar Canada. In december 1943 ging hij weer overzee naar het Verenigd Koninkrijk. Eind juli 1944 landde hij in Frankrijk om tegen de Duitsers te vechten. In austustus raakte hij gewond en moest naar het ziekenhuis. Hij kreeg ook promotie en werd sergeant bij het regiment Royal Hamilton Light Infantry dat naar Groningen ging.

Op de afbeelding hieronder zijn te locaties gezien waar het Canadese leger is geweest in het noorden van Nederland. Het regiment van Joseph was op 13 april 1945 bij de stad Groningen aangekomen en de stad werd 16 april bevrijd. Joseph maakte dat helaas niet meer mee, want hij sneuvelde tijdens de eerste gevechten op 13 april. Hij werd 30 jaar.

image

Op 28 april 1945 verstuurde het Canadese leger een brief naar Irene, de vrouw van Joseph, met het bericht dat haar man is omgekomen. Ze was toen 31 jaar en bleef met haar kinderen alleen achter. De oudste was toen negen en de jongste vier jaar. Na de oorlog is Joseph begraven op de Canadese Begraafplaats in Holten (rij E, graf 5).

image

We moeten Joseph Taylor MacLeod herdenken omdat hij zijn eigen leven heeft gegeven om ons land te bevrijden. Zijn kinderen en zijn vrouw, eigenlijk zijn hele familie hebben hem lang niet kunnen zien om uiteindelijk het pijnlijke bericht te krijgen dat hij is overleden. Niet alleen MacLeod, maar iedereen die heeft gevochten om ons land en andere te bevrijden moeten we herdenken. Het is belangrijk dat niemand ooit vergeet hoe dapper elke Canadees, maar eigenlijk elke soldaat, is geweest in de Tweede Wereldoorlog. (Iole van Tol)

Wij gedenken deze persoon omdat hij deel heeft uitgemaakt van onze bevrijding. Hij heeft hard gevochten voor onze vrijheid. En daarom vinden wij het belangrijk dat we hem gedenken. (Ilayda Sünger)

Door Iole van Tol, Ilayda Sünger, Annelot Kleef (CSG Wessel Gansfort)


image

William Howard Grant

Geboren: 6 maart 1918 te Yarmouth
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Edward Blake Grant en Mary Regina Grant
Broers en zussen: Donald, Hector, Viola en Dorothy
Echtgenote: Doris Pauline Grant
Kinderen: Lois Anne en William Kenneth
Lengte: 165 cm (5 feet 5 inches)
Gewicht: 78,5 kg (173 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Pte)
Indiensttreding: 12 mei 1942
Registratienummer: F/64768
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Ik ga jullie een verhaal vertellen over William Howard Grant, een Canadese soldaat in de Tweede Wereldoorlog. Meneer Grant is op 6 maart 1918 geboren. Zijn moeder heette Mary Regina Grant en zijn vader heette Edward Blake Grant. Hij had twee oudere broers en twee oudere zussen. Zijn broers heetten Donald Edward en Hector Garnet. Zijn zussen heetten Viola Bonane en Dorothy May van Tassel. William verliet op zijn 14e school om te gaan werken bij een smid.

De oorlog begon doordat Hitler (de baas van Duitsland) Polen aanviel en Polen had een afspraak met Frankrijk en Engeland dat zij kwamen helpen als Polen werd aangevallen. Frankrijk en Engeland verklaarden op 1 september 1939 de oorlog aan Duitsland. Op 10 september 1939 verklaarde Canada de oorlog aan Duitsland. Canada had, toen ze de oorlog verklaarde aan Duitsland, een heel klein leger maar tijdens de oorlog groeide het Canadese leger uit tot een miljoen manschappen. Grant ging niet meteen vechten in de oorlog. Eerst volgde hij trainingen binnen het leger. Als de soldaten lang genoeg training hadden gehad, gingen ze naar het grondgebied waar gevochten werd.

Voordat meneer Grant naar Nederland kwam om te vechten tegen de Duitsers woonde hij in Yarmouth North, N.S. in Canada. Hij hield van muziek, maar speelde zelf geen instrument. Hij deed ook aan sport: zwemmen, hockey, basketbal, voetbal, badminton en boksen. Hij had een vrouw, mevrouw Doris Pauline Grant. Ze zijn getrouwd op 28 december 1941. Toen ze trouwden was de oorlog al bezig. Samen hadden ze twee kinderen: een jongen en een meisje. Het meisje heette Lois Anne. De jongen heette William Kenneth. Hij had dezelfde voornaam als zijn vader gekregen.

Grant was 24 toen hij in het leger ging. Om precies te zijn op 12 mei 1942. Een jaar eerder had hij zich al aangemeld bij het leger, maar toen was hij afgewezen. Hij voelde het als zijn plicht om bij het Canadese leger te gaan. Toen meneer Grant in het leger kwam en meevocht in de oorlog heeft hij ook medailles gekregen. Tijdens de oorlog is hij nog een paar keer naar huis gegaan, bijvoorbeeld met kerst. In december 1944 kwam hij in Engeland aan en op 13 februari 1945 op het vasteland van Europa.

William Grant is op 13 april 1945 doodgeschoten door de Duitsers in een gevecht in Groningen. Op zijn papieren staat geschreven: “killed in action”. Hij is 27 jaar geworden. Meneer Grant is ook begraven in Nederland. In Holten, op een begraafplaats met allemaal Canadese soldaten. Grant ligt in graf nummer 10. Het servicenummer van Grant was F/64768 en hij had de rang van ‘private’ (soldaat).

Door Daniël ten Have (CSG Wessel Gansfort)



Harold Archibald Kenney

Geboren: 7 september 1922 te Lower Argyle
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Harld Archibald en Eva Lillian Kenney
Broers en zussen: Eleanor, Olive, Earlon, Lorna (halfzusje), David (halfbroertje)
Lengte: 172 cm (5 feet 7 3/4 inches)
Gewicht: 68,5 kg (151 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Cpl)
Indiensttreding: juli 1939-1940 (Saint John Fusiliers), 16 november 1942
Registratienummer: G/24242
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Harold Archibald Kenney was een Canadese soldaat, geboren op 7 september 1922 in Lower Argyle in de provincie Nova Scotia. Zijn moeder was op haar 41e al overleden. Harold had twee zussen, een broertje en nog een halfzusje en halfbroertje die een stuk jonger waren.

Harold was 172 cm lang, had blauwe ogen en bruin haar. Hij was getrouwd met Vera Beurle op 22 januari 1943 en ze woonden aan de Adelaide Street in Saint John (New Brunswick). Ze hadden geen kinderen.

Hij kwam op 16 november 1942 op 20-jarige leeftijd in het Canadese leger en werd corporaal. Hij ging op 28 juli 1943 van boord in het Verenigd Koninkrijk en verbleef daar tot 6 oktober 1944. Daarna diende hij ook in Frankrijk en België. En uiteindelijk ook in Nederland.

Tijdens de Slag om Groningen stierf hij op 22-jarige leeftijd op 13 april 1945 aan zijn verwondingen. Na zijn dood vonden ze in zijn bezittingen onder andere een bijbel, foto’s, souvenirs en leren handschoenen. Zijn vrouw Vera werd weduwe op haar 23e. Harold ligt begraven op de Canadese Begraafplaats in Holten (Overijssel, Nederland).

Wij herdenken hem omdat hij heeft gevochten voor onze vrijheid. Hij is alleen helaas een paar weken voor de Duitse capitulatie gesneuveld. Hij heeft vast en zeker zijn best gedaan.

Door Jet Schiet (CSG Wessel Gansfort)



Samuel Alexander Hazzlet

Geboren: 1911 te Portadown, County Arnagh (Noord-Ierland)
Overleden: 13 april 1945 te Groningen
Ouders: Henry Hazzlett en Magaret Jane Reaney
Broers en zussen: Minnie Brown
Lengte: 165 cm (5 feet 5 inches)
Gewicht: 53 kg (117 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (L/Cpl)
Indiensttreding: 12 februari 1941 (Canadees Reserveleger), 18 februari 1944 (active dienst)
Registratienummer: B/159256
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Samuel Alexander Hazlett is geboren in 1911 in Portadown in de County Armagh in Noord-Ierland. Samuel had donkerbruin haar en bruine ogen. Hij woog tijdens de oorlog 117 pounds (43 kilo ongeveer) en had een lengte van 5 feet 5 inch (1,65 meter ongeveer).

Zijn moeder heette Margaret Jane Reaney en was van Ierse afkomst. Zijn vader Henry was tijdens de Eerste Wereldoorlog soldaat bij de Royal Engineers van het Britse leger en sneuvelde op 1 maart 1917 op 30-jarige leeftijd. Samuel had ook een zus genaamd Minnie Brown. Zijn beste vriend heette Robert MacQuillen. Samuel was niet getrouwd en had ook geen kinderen.

Samuel is met zijn familie opgegroeid in Ierland. Op zijn elfde verhuisde hij naar Toronto in Canada en kwam onder bescherming van een jongenshuis. Voordat hij het leger in ging was hij een vrachtwagenchauffeur in Welland in de Canadese provincie Ontario. Daar werkte hij een jaar en vijf maanden. Voordat hij vrachtwagenchauffeur werd, werkte hij als boer en houthakker.

In februari 1941 werd hij lid van het Canadese reserveleger en op 18 februari 1944 ging hij actief het Canadese leger in en kreeg de rang van ‘Private’ (soldaat). Zijn compagniescommandant schreef in juni 1944 over Samuel: ‘a good man interested in training, works hard and making first class soldier, good spirit and enthusiasm’. Hij werd ingedeeld bij het regiment The Royal Hamilton Light Infantry. Op 14 oktober 1944 ging hij overzee naar het Verenigd Koninkrijk en niet lang daarna, op 17 november 1944, werd hij overgeplaatst naar het vasteland van Noordwest-Europa om tegen de Duitsers te vechten.

Samuel promoveerde tot lans korporaal (L/Cpl). Hij zat in totaal ruim 400 dagen in het leger totdat hij op de eerste dag van de Slag om Groningen, 13 april 1945, gewond raakte tijdens de gevechten tegen de Duitsers. Hij overleed dezelfde dag aan zijn verwondingen. Hij werd 34 jaar oud.

Samuel werd tijdelijk begraven in Assen. Na de oorlog is zijn lichaam overgebracht naar de Canadese Begraafplaats in Holten. Zijn bezittingen werden aan zijn moeder, die nog steeds in Ierland woonde, nagelaten. Op zijn grafsteen staat geschreven: ‘Though the seas our hearts divide, in spirit you are by my side. We’ll meet again.’

Door Annah Zandt (CSG Wessel Gansfort)



Charles William Hawke

Geboren: 8 augustus 1922 te Grimsby
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: James Hawke en Clara May Hawke
Broers en zussen: Robert en Frederick, James William (halfbroer) en Catherine (halfzus)
Echtgenote: Marcilla Agnes Hawke
Kinderen: Charles Bernhard
Lengte: 180 cm (5 feet 11 inches)
Gewicht: 83 kg (184 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Pte)
Indiensttreding: 30 september 1942
Registratienummer: B/625542
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Charles William Hawke vocht in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De oorlog duurde van 1939 tot 1945. Op 13 april 1945 kwamen Charles en zijn medesoldaten aan in Groningen, één van de laatste provincies die nog bezet waren door de Duitsers. De eenheid waar Charles bij hoorde, begon in het zuiden van de stad Groningen te vechten voor onze vrijheid.

Charles is geboren op 8 augustus 1922 in Grimsby in de Canadese provincie Ontario. Zijn moeder heet Clara May en zijn stiefvader heet James. Ook heeft hij twee broers: Robert en Frederick. En een halfbroer James William en halfzus Catherine. Charles verliet school op zijn 14e en ging toen zijn stiefvader helpen op de boerderij.

Hij trouwde in april 1942 met Marcilla Agnes en ze woonden in Colgan, Ontario. Een jaar later op 20 maart 1943 kregen Marcilla en Charles samen ook een kindje: Charles Bernhard.

Charles was een Canadese soldaat vanaf september 1942. Hij had het registratienummer B-625542. Hij werd door zijn meerdere omschreven als een ‘zacht sprekende, verlegen maar vriendelijke soldaat’. Hij moest erg wennen aan het grote Canadese leger en vond het moeilijk om vrienden te maken. Later kreeg hij meerdere keren straf wegens overtredingen, zoals absentie en ongepast taalgebruik.

Hij ging vanuit Canada eerst naar Engeland (3 januari tot 1945 tot 27 maart 1945) en daarna naar het vasteland van Noordwest-Europa (van 28 maart 1945 tot 14 april 1945) en naar Nederland.

Charles is op 14 april 1945 overleden terwijl hij vocht voor de vrijheid van de stad Groningen. Hij werd 22 jaar. Hij is in Holten begraven in plot 3, rij H, in graf 10. Charles heeft ervoor gezorgd dat wij Groningers nu ons leven leiden zoals wij dit nu gewend zijn. De vrijheid die wij op dit moment hebben. Hij heeft zijn eigen leven opgeofferd voor ons, de Groningers, en hij is niet de enige die dat gedaan heeft. Ieder jaar op 4 mei herdenken wij alle mensen die zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog, waaronder ook Charles William Hawke. Ook wij doen daar elk jaar aan mee en dat doen we omdat we extreem veel respect hebben voor alle mensen die voor ons gevochten hebben in de Tweede Wereldoorlog en daarbij hun leven hebben gegeven.

Door Maral Roomez Khaksari en Tess de Vlieg (CSG Wessel Gansfort)


image

Nelson des Roches

Geboren: 23 mei 1915 te Tignish, Prince Edward Island (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: John en Elizabeth Des Roches
Broers en zussen: Medrick, Hebert, Peter, Edmund en Mae
Lengte: 164 cm (5 feet 4 1/2 inches)
Gewicht: 63,5 kg (140 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Cpl)
Indiensttreding: 30 mei 1941
Registratienummer: G/5195
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Deze biografie gaat over de Canadese soldaat Nelson Des Roches. Nelson zei dat hij 24 was toen hij zich in 1941 aanmeldde bij het Canadese leger, maar hij had waarschijnlijk gelogen over zijn leeftijd, want er worden verschillende geboortejaartallen vermeld op de papieren van het Canadese leger: 1914, 1915 en 1917. Maar na zijn overlijden moesten zijn nabestaanden een formulier invullen en zijn vader schreef hier dat zijn zoon Nelson was geboren op 23 mei 1915. Waarschijnlijk was Nelson dus 26 toen hij een Canadese soldaat werd.

Nelson woonde voor de oorlog met zijn familie in de stad Tignish waar hij ook is geboren en getogen. Hij is de jongste in het gezin. De vader van Nelson heet John en de moeder van Nelson heet Elizabeth. Nelson had nog vier broers en een zus. Nelson was een visser in zijn stad Tignish voordat hij het leger in ging. Nelson was Rooms-Katholiek. Hij had geen kinderen en geen vrouw.

Nelson verliet op zijn 16e school en ging toen werken. Hij had bruine ogen en donkerbruin haar. Zijn hobby was lezen en hij deed ook aan sport: zwemmen en vissen. Ook zat hij thuis in Canada op softbal en hockey. Hij sprak vloeiend Engels en Frans.

Hij gaf zich in 1941 vrijwillig op voor het Canadese leger met als reden: ‘to fight and serve Canada’. Eerst was hij ‘Gunner’, maar later werd hij ingedeeld bij het regiment The Royal Hamilton Light Infantry, ook wel ‘Rileys’ genoemd, en hij had daar de rang van een korporaal. Nelson heeft zijn eerste strijd gevochten in 1942 tijdens De slag om Dieppe aan de noordkust van Frankrijk waar zijn divisie vele verliezen heeft geleden. Vanaf oktober 1944 vecht hij in België waarbij de Canadezen met hulp van andere geallieerde soldaten Antwerpen wilden veroveren zodat de haven van de stad gebruikt kon worden om de rest van de geallieerden te bevoorraden.

In april 1945 waren ze in het noorden van Nederland, op weg naar Groningen. Tijdens de Slag om Groningen heeft Nelson meegevochten om Groningen te bevrijden van de nazi's. Hij maakte de bevrijding van de stad niet meer mee, want hij sneuvelde op 14 april 1945. Nelson was toen 29 jaar. Waar hij precies is overleden weten we niet, maar we weten wel dat hij tijdelijk in Eelderwolde is begraven. Daarna is hij begraven in Holten op de Canadese begraafplaats.

Nelson heeft in totaal 1243 dagen in dienst gezeten. We moeten hem natuurlijk bedanken voor wat hij voor ons land heeft gedaan en wat voor zware strijd het moet zijn geweest. Wij vinden dat we Nelson moeten herdenken omdat Nelson nog jong was toen hij is overleden. Hij had dus nog een heel leven voor zich. Maar hij heeft zijn leven opgegeven voor onze vrijheid en dat is een opoffering die niemand zou moeten maken, maar Nelson heeft het toch gedaan en wij vinden daarom dat Nelson voor altijd herdacht moet worden.

Door Tim Padje, Andrew Wilson en Ryan Afman (CSG Wessel Gansfort)



Lorne Mart Colford

Geboren: 18 augustus 1922 te Chezzetcook, Nova Scotia (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Howard and Jeanette Colford
Broers en zussen: -
Lengte: - cm (- feet)
Gewicht: - kg (- pounds)
Regiment: The Royal Hamilton Light Infantry (Pte)
Indiensttreding: 6 december 1944
Registratienummer: F/9639
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


image


image

Thomas Joseph Warnock McCormick

Geboren: 21 mei 1925 te Belfast, County Antrim, Northern Ireland
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Joseph Edwin and Annie McCormick
Broers en zussen: -
Lengte: - cm (- feet)
Gewicht: - kg (- pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: -
Registratienummer: D/142898
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


image



Max Munger Wright

Geboren: 2 november 1913 te Harrow, Ontaria (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Norman Edward en Margaret Ina Wright
Broers en zussen: Robert, James, Margaret
Lengte: 168 cm (5 feet 6 1/4 inches)
Gewicht: 62 kg (137 pounds)
Regiment: Essex Scotish Regiment (L/Cpl)
Indiensttreding: 2 november 1942
Registratienummer: A/116480
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Het herdenken van een Canadese soldaat.

Onze dappere Canadese soldaat heette Max Munger Wright. Hij werd geboren op 2 november 1913 en overleed op 14 april 1945 op 31-jarige leeftijd. Max was Lance Corporal in het Essex Scottish Regiment en zijn legernummer was A-116480. Max heeft zich op 2 november 1942 (zijn 29e verjaardag) bij het Canadese leger aangemeld.

Het persoonlijke leven van Max

Zijn moeder heette Margaret Ina Wright. Zijn vader heette Norman Edward Wright. Max had twee broertjes: Robert Rosebrugh en James Norman Douglas. Hij had ook een zusje genaamd Margaret Jean (waarschijnlijk vernoemd naar hun moeder, wat in die tijd vaak gebeurde). Het gezin woonde op een boerderij in Harrow in de Canadese provincie Ontario, want zijn vader was boer van beroep.

Max is ook in Harrow geboren. Hij ging op zijn 16e van school. Voordat Max in het leger ging, heeft hij een tijdje bij het bedrijf van een familielid gewerkt als timmerman. Dit werk heeft hij negen jaar lang gedaan. In diverse oude documenten is ook terug te vinden dat Max heeft aangegeven dat hij na de oorlog graag verder wilde gaan in de landbouw, hij had namelijk al tien jaar ervaring en was bovendien geboren op een boerderij. Max had geen partner of kinderen en voor zover de informatie reikt heeft hij die ook nooit gehad. Max was 1,68 meter lang en woog 62 kilo. Hij had grijsbruine ogen en was volgens zijn collega's uit het leger een sympathieke man met een goed gevoel voor humor.

Achtergrondinformatie Tweede Wereldoorlog

Zoals vrijwel iedereen weet, was de Tweede Wereldoorlog een verschrikkelijke strijd die vrijwel alles te maken hadden met de machtsgreep van Adolf Hitler en zijn Nationaalsocialistische politieke partij, de ontevredenheid van het Duitse volk over het verliezen van de Eerste Wereldoorlog, en de machtsberoving van de in Hitlers ogen ondergeschikte groepen: Joden, Jehova's getuigen, zigeuners (Roma en Sinti), homoseksuelen en zelfs gehandicapte mensen werden van allerlei rechten beroofd en werden op een onmenselijke wijze vervolgd, te schande gemaakt of gewoon bruut vermoord.

In Europa bezette Duitsland de volgende landen: Polen, Nederland, België, Frankrijk, Noorwegen, Denemarken, de Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen), de landen op de Balkan en Griekenland.

De macht van Duitsland was aan het begin van de oorlog in 1940 enorm, maar nadat de geallieerden (de tegenstanders van Duitsland) steeds groter werden (mede dankzij de Amerikaanse troepen) werd de macht van Hitler steeds minder.

Loopbaan in het leger

Max heeft zich op 2 november 1942 (zijn 29e verjaardag) bij het Canadese leger aangemeld. Door meerdere bronnen te onderzoeken zijn we erachter gekomen dat Max gepromoveerd is tot lance corporal (in het Nederlands ook wel vice-korporaal of soldaat-korporaal genoemd). Deze positie staat onder de positie van korporaal en is daarmee ook de laagste officiersrang.

Max zat bij het Essex Scottish Regiment, dit was een infanterieregiment van het toenmalige Canadese leger. Zijn legernummer was A-116480. Zijn twee broers zaten ook bij het Canadese leger.

In 1943 vertrok hij naar het Verenigd Koninkrijk en begin juli 1944 werd hij overgebracht naar Frankrijk, maar eind juli raakte hij gewond en werd weer naar het Verenigd Koninkrijk geëvacueerd. In december 1944 ging hij weer naar het vasteland van Noordwest-Europa om te vechten. Uiteindelijk belandde hij in april 1945 bij de stad Groningen.

De Slag om Groningen: de strijd tussen de Canadezen en de Duitsers (13-16 april 1945)

In de nacht van 13 op 14 april 1945 vonden er in Groningen ontzettend veel huis-aan-huis-gevechten plaats tussen de Duitsers en de Canadezen. Deze gevechten waren erg link omdat het niet altijd duidelijk was wie een burger was en wie een Duitse soldaat was. Op 14 april werd na lange, zware gevechten met de Duitsers, het zuiden van de stad veroverd. De Canadezen wilden de grachtengordel rond de binnenstad veroveren en waren hier de hele dag mee bezig.

Max stierf in het zuiden van de stad Groningen op 14 april 1945. Hij is helaas maar 31 jaar geworden. Hij is na de oorlog begraven op de Canadese Begraafplaats in Holten (gelegen in Overijssel). Hier ligt het stoffelijk overschot van Max tot op heden nog steeds.

image

Waarom gedenken wij deze persoon?

Het is heel belangrijk om deze Canadese soldaten te herdenken, want deze mensen hebben gezorgd dat wij nu vrij kunnen rondlopen. De dappere Canadese soldaten hebben hun leven voor de Nederlanders gegeven, zodat wij vrij kunnen leven en kunnen doen en laten wat we willen. Ze hebben man en macht gegeven voor dit land, wat een geweldige mensen zijn die Canadezen toch ook. Het is ongelofelijk belangrijk om de gebeurtenissen die in de oorlog hebben plaatsgevonden te herdenken zodat we ervoor kunnen zorgen dat zulke dingen nooit meer zullen gebeuren. Dus heel erg bedankt Max Munger Wright en alle andere Canadese soldaten. (Bram Dijkstra)

Het is voor mij heel belangrijk om deze Canadese soldaten te herdenken omdat ze hebben gezorgd dat onze generaties kunnen leven in vrijheid. De sterke en dappere Canadese soldaten hebben hun leven voor de Nederlanders gegeven, en we kunnen dankzij hen doen en laten wat we willen. We hoeven niet meer voor ons leven te vechten omdat wij een bepaald geloof, een bepaalde manier van leven, een handicap, of een bepaalde seksuele voorkeur hebben. We leven niet meer in angst en er is geen gevaar meer. De Canadezen hebben meegeholpen ons land te vormen zoals het vandaag de dag is. (Amy Eeltink)

Door Bram Dijkstra en Amy Eeltink (CSG Wessel Gansfort)



Roslyn Ernest Sands

Geboren: 24 december 1918 te Walpole Island, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Jospeh en Carris Sands
Broers en zussen: Claude, Clayton, Joseph, Alfred, Harold, Norman Earl, Sarah en Josephine
Lengte: 175 cm (5 feet 9 inches)
Gewicht: 63,5 kg (140 pounds)
Regiment: Essex Scotish Regiment (Pte)
Indiensttreding: 18 juli 1941
Registratienummer: A/50594
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Thuissituatie

Roslyn Ernest Sands is geboren op 24 december 1918. Zijn tweede naam wordt in de verschillende documenten ook wel als Earnest geschreven. Hij woonde samen met zijn ouders en vijf broers en twee zussen in Walpole Island, een indianenreservaat. Dit ligt in de provincie Ontario in Canada. De vader heet Joseph Sands en is overleden op 51-jarige leeftijd (1937). Roslyn was toen 18 jaar. De moeder heet Carrie. Ze hertrouwde na de dood van haar man. De broers van Roslyn heten Claude, Clayton, Joseph, Alfred, Harold en Norman Earl. Norman is tijdens de bevalling overleden (1916) en heeft hem niet gekend. Zijn zussen heten Sarah en Josephine.

Persoonlijke informatie

Roslyn woog 63,5 kg en was 1.79 meter lang. Hij werd op zijn 14e van school gehaald door zijn vader om geld te verdienen voor het gezin en omdat de vader ziek was. Desondanks sprak Roslyn heel goed Engels en sprak ook nog eens Ojibwemowin, de taal van het inheemse volk Ojibweg (ook wel Chippewa genoemd). Roslyn was namelijk van Indiaanse afkomst. Hij had zwart haar, bruine ogen en was rechtshandig. Daarnaast dronk hij alcohol en rookte sigaretten. Hij deed ook aan jagen en vissen. Hij had geen vriendin.

Werk voordat hij in het leger kwam

Voordat Roslyn in het leger terecht kwam, werkte hij van 1934 tot 1938 als algemene arbeider en hielp zijn vader op de boerderij. Vanaf zijn 20e in 1938 werd hij loodgieter, dit bleef hij tot 1941. Toen was de oorlog inmiddels begonnen.

Leven in het leger

Roslyn kwam samen met drie van zijn broers in het Canadese leger terecht. Zijn reden om zich aan te melden was omdat het hem avontuurlijk leek. Hij werd gekeurd en toegelaten in het leger. Hij was voor alle testen geslaagd. In zijn medische rapport staat dat hij onder andere een litteken links van zijn borstbeen had. Zijn servicenummer in het leger was A/50594. Zijn specialiteiten waren het besturen van een landbouwtractor, een auto, lichte vrachtwagen en een power launch.

Hij kwam terecht in het regiment The Essex Scottish Regiment. Begin juli 1944 landde hij in Frankrijk om te vechten. Roslyn is overleden op 14 april 1945 in de stad Groningen. Hij sneuvelde tijdens gevechtsacties. Hij is begraven in Holten, op een Canadese begraafplaats. Hij is uiteindelijk 26 jaar geworden. Hij ontving vijf onderscheidingen: 1939-1945 Star, France & Germany Star, Defence Medal, War Medal en CVSM & Clasp.

Door Danique Louwes (CSG Wessel Gansfort)


image

William Douglas Tasker

Geboren: 5 december 1924 te Merlin, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: George en Clara Tasker
Broers en zussen: John Robert, Leo Nelson, Harold, Henny May en Bertha
Lengte: 178 cm (5 feet 10 inches)
Gewicht: 66,7 kg (147 pounds)
Regiment: Essex Scotish Regiment (Pte)
Indiensttreding: 14 juni 1944
Registratienummer: A/110665
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


William Douglas Tasker is een Canadese strijder die is geboren op 5 december 1924 in Merlin in de Canadese provincie Ontario.

Voordat hij het leger in ging was hij een boer. William was een sterk gebouwde man met een goed gevoel voor humor. Hij had blauwe ogen en blond haar. Hij was 1.78 meter en woog 66,7 kg. William had vier broers en een zusje: John, Leo, Harold, Henny en Bertha. William was de een-na-oudste in het gezin. Williams ouders heetten George en Clara Tasker die op 17 maart 1920 getrouwd waren. William kon auto en trekker besturen en hield ervan om in de winter te gaan jagen.

Toen William 19 was, is hij het Canadese leger ingegaan op 14 juni 1944. Hier heeft hij als soldatennummer A/110665 gekregen. Hij had op zijn zestiende school afgerond met een opvallende 9 op wiskunde. In december 1944 kwam hij in het Verenigd Koninkrijk aan. Vanaf 10 februari 1945 landde hij op het vasteland van Europa en ging vechten. Met zijn eenheid heeft hij in Frankrijk en Duitsland gevochten, hier heeft hij ook een oorlogsmedaille voor gekregen (France & Germany Star). Nadat hij in Frankrijk en Duitsland heeft gevochten heeft hij ook in Nederland tegen de Duitsers gevochten. Hij zat bij het Essex Scottish Regiment die naar het noorden trok, naar de stad Groningen. Hier zou William sneuvelen op 14 april 1945: “killed in action”, zoals op zijn overlijdensformulier staat vermeld. Hij was toen 20 jaar.

Na de dood van William heeft zijn familie zijn bezittingen gekregen. William is na de oorlog begraven in Holten, hier is namelijk een speciale begraafplaats voor Canadese soldaten. Williams graf is te vinden bij plot 3, rij E, graf 2.

image

Door Jerom Geerling, Ryan Hageman en Raoul Noorlog (CSG Wessel Gansfort)


image

Joseph Eugene Edgar Duclos

Geboren: 29 juli 1925 te Cache Bay, Ontario
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Edgar en Virginia Duclos
Broers en zussen: Germaine, Anita, Hector, Therese, Marcel en Raymond
Lengte: 171 cm (5 ft 6)
Gewicht: 58 kg (128 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Pte)
Indiensttreding: 6 oktober 1941 t/m 1 december 1942 (ontslag wegens minderjarigheid), 9 januari 1943
Registratienummer: B-59171
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Een fictief dagboekfragment:
Dit is de tweede dag van hevige gevechten in de stad Groningen. De strijd lijkt zwaarder dan we eerst dachten. De Duitsers zitten overal. En omdat we al aan het vechten zijn sinds de zomer van 1944 maakt dat het nog zwaarder. We zijn moe en we verliezen steeds meer mankracht, maar een voordeel is dat we zeker tactischer zijn dan de Duitsers. Veel van hen hebben nog nooit samen gevochten dus vanaf hun kant loopt het minder soepel dan bij ons. De Duitsers hebben zich vanaf het moment dat we in Nederland aankwamen snel teruggetrokken, maar in de stad Groningen geven ze zich niet graag over. De zwaarste strijd tot nu toe in Nederland was de slag om Arnhem, deze informatie kregen we van de Britten te horen. Het was nogal moeilijk om de Rijn over te komen werd ons verteld. Ook kregen we te horen dat er een hongerwinter aan zit te komen, maar nu is ons doel om de haven van Delfzijl te heroveren, zodat we eten naar Nederland kunnen vervoeren. De strijd hier in Groningen is zeer moeilijk. De straten zijn heel smal waardoor we geen grote tanks kunnen inzetten en dus man-tot-man-gevechten moeten doen. We hebben al kleine delen van de stad bevrijd en als de burgers dat horen, komen ze ons toejuichen op de straten. Helaas is dit een erg slecht idee aangezien er nog overal Duitse sluipschutters zitten en we willen geen onnodige doden. Aangezien onze vijand zich ook als burgers verkleden, is het erg moeilijk om ze te onderscheiden van de burgers en kost het veel moeite om hen te herkennen.
Op veel momenten mis ik mijn familie in Canada erg. Toen ik 16 was heb ik mij aangemeld voor het Canadese leger, dat is nu ruim drie jaar geleden. Ik wil de mensen hier helpen, maar ik ben zo bang dat ik daardoor mijn eigen familie nooit meer ga terugzien. Maar alles gaat de goede kant op dus ik blijf hoop houden. Het enige wat ons deze oorlog zou kunnen helpen winnen is hoop, we moeten elkaar vertrouwen alleen zo kunnen we winnen. We strijden zo hard mogelijk om het laatste stukje Nederland vrij te krijgen.
Toen ik werd ingedeeld bij de Royal Hamilton Light Infantry had ik geen idee hoe het hier zou zijn. Toen ik in het leger kwam, werd me verteld dat het een hele zware strijd zou gaan worden. We kregen te horen dat de Russen steeds dichterbij Duitsland kwamen. De Duitsers worden dus steeds zwakker. We hebben veel goede hoop dat dit goed gaat uitpakken en we zullen verder blijven strijden voor de vrijheid van Groningen en Nederland!

Joseph Duclos sneuvelde op 14 april 1945 ter hoogte van de Paterswoldseweg 48 in Groningen. Hij was pas 19 jaar oud. Hij kreeg vier onderscheidingen: 1939-45 Star, France & Germany Star, War Medal en C.V.S.M. & Clasp.

Door Anne Meijer (CSG Wessel Gansfort)



Arthur Doiron

Geboren: 24 mei 1924 te Kedgwick, New Brunswick (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Etienne en Philomene Doiron
Broers en zussen: Albert, Leon, Ronald, Lucien, Blanche, Lizianne, Alice, Therese en Lucille
Lengte: 159 cm (5 feet 6 1/2 inches)
Gewicht: 72 kg (158 pounds)
Regiment: Le Regiment de Maisonneuve (Pte)
Indiensttreding: 2 november 1943
Registratienummer: G/63391
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Je zult je vast afvragen wat er precies met Arthur Doiron is. Het is simpel gezegd een bevrijder van Nederland. Eén van de Canadezen die de moed had om te helpen. Hij heeft samen met meerdere landgenoten gevochten voor de vrijheid van andere landen.

Om te beginnen heeft Arthur twee biologische broers: Albert en Leon. En daarnaast twee stiefbroers en vijf stiefzusjes, een stiefmoeder (Marie Roy) en een vader (Etienne Doiron). Zijn biologische moeder was overleden. Arthur was Franstalig. Verliet school op z’n twaalfde. Hij ging toen op de boerderij werken. Ook was hij 2,5 maand timmerman. Toen hij 19 was, had hij het gevoel om iets te willen bereiken en te doen. En natuurlijk om wat geld te verdienen voor het gezin. Dat gebeurt ook. Hij krijgt de mogelijkheid om het leger van Canada te dienen. Hij krijgt servicenummer G/63391.

Arthur kwam in oktober 1944 in het Verenigd Koninkrijk aan. Vanaf 2 december 1944 vecht hij op het vasteland van Europa tegen de Duitsers. In 1945 trekt hij met Le Regiment de Maisonneuve door naar het noorden van Nederland, naar Groningen.

Deze man is belangrijk geweest voor het noorden van ons land. Omdat hij er zoveel voor gedaan heeft om het te laten lukken. Het lijkt misschien niet veel, maar hij veroverde bruggen om de binnenstad Groningen heen. Een moeilijke klus. Met allemaal huizen om je heen waar overal een schutter kan zitten die een kogel door je heen kan schieten. Je moet heel erg op je hoede zijn. Huizen moeten één voor één veroverd worden. Heel voorzichtig deur tot deur. Met altijd de gedachte dat je er opeens niet meer kan zijn. Ook moest je altijd in je achterhoofd houden dat je niet een Nederlander of een medesoldaat neerschoot. Die zijn ook allemaal in de huizen verstopt om te ontkomen aan de dood. Een dappere 20-jarige die vecht om de bruggen te veroveren. Zodat zijn kameraden de bruggen naar de binnenstad van Groningen konden oversteken en samen de Duitsers te verdrijven. Tijdens gevechtsacties op 14 april 1945 sneuvelde hij in Groningen. Hij werd slechts 20 jaar.

Door zijn daden bij het leger heeft hij 4 onderscheidingen verdiend: 1939-45 Star, France & Germany Star, War Medal en C.V.S.M. & Clasp. Hij is begraven in Holten op de Canadese begraafplaats. Om precies te zijn op plot 5, rij E, graf 9. Arthur en alle andere gesneuvelde bevrijders worden ieder jaar herdacht op 4 mei.

image

Door Mike Kunnen (CSG Wessel Gansfort)


image

Germain Houle

Geboren: 31 oktober 1914 te Saint-Cuthbert, Québec (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Marie Anna en Tancrede Houle
Broers en zussen: Denis, Tancrede, Emma en Rose-Anne
Echtgenote: Fleurette Houle
Kinderen: Victor, Joseph Rene Pierre en Laurent Claude
Lengte: 170 cm (5 feet 7 inches)
Gewicht: 66,7 kg (147 pounds)
Regiment: Le Regiment de Maisonneuve (Pte)
Indiensttreding: 28 september 1942
Registratienummer: D/639255
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Germain Houle is geboren op 31 oktober 1914 in Saint-Cuthbert in het Franstalige Québec in Canada. Zijn moeder heet Marie Anna en zijn vader heet Tancrede, maar zijn vader overleed al in 1919 toen Germain nog maar 4 jaar oud was. Germain had twee broers en twee zussen. Ze waren Rooms-Katholiek en spraken Frans. Germain zat vijf jaar op de openbare school. Hij werd later arbeider.

Germain is op 19 april 1941 getrouwd met Fleurette en ze gaan wonen aan de Precieux Sang Street 193 in Joliette, Québec. Samen krijgen ze tijdens de oorlog drie zonen: Victor, Pierre en Claude. Germain is vanaf 28 september 1942 bij het Canadese leger ingedeeld. Tijdens zijn trainingen in Canada mag hij een paar keer met verlof, bijvoorbeeld tijdens de jaarwisseling 1943/1944 en tijdens kerst in 1944. In januari 1945 vertrekt hij overzee naar het Verenigd Koninkrijk. Pas op 10 maart 1945 gaat hij vechten tegen de Duitsers. Hij komt met zijn regiment pas halverwege april aan bij de stad Groningen.

De Slag om Groningen duurde van 13 tot en met 16 april 1945. Het Canadese plan was om op 13 april om vanaf Eelde vooral doelen aan de oostzijde van de stad te beschieten, zodat de Duitsers zich niet konden terugtrekken naar Delfzijl. Het liep uit op huis-aan-huisgevechten, waarbij ook in de nacht van 13 op 14 april werd doorgevochten om onder andere de Parkbrug te veroveren. Op 14 april werd na lange gevechten het zuiden van de stad veroverd. De infanterietroepen werden geholpen door het Royal Regiment of Canada om een brug vrij te maken van Duitse troepen om zodoende hun doel, de grachtengordel rond de binnenstad te halen. Ze waren hier de hele dag mee bezig, maar aan het einde van de dag waren er elf man gesneuveld en een groot aantal gewond en trok de eenheid zich terug. Intussen werd op 14 april ook Hoogkerk aangevallen vanuit het zuiden en aan het einde van de middag zonder verzet ingenomen, waardoor de troepen konden oprukken naar Groningen. De westelijke zijde van de oude binnenstad was afgesloten doordat de bruggen waren opgeblazen. De gehele Herebrug werd gebarricadeerd door Duitsers met mitrailleursnesten in gebouwen ten noorden van de brug. De Canadezen waren de hele 14e april bezig om alle Duitsers uit de gebouwen te krijgen en de brug zelf in handen te krijgen. Uiteindelijk konden ze de brug oversteken en zo de Grote Markt bereiken, maar helaas is Germain Houle op die dag gestorven en is hij maar dertig jaar oud geworden.

Hij is begraven op de Canadese Begraafplaats in Holten, samen met nog meer dan 1300 andere Canadese soldaten. Germain Houle ligt begraven in plot 5, rij E, graf 6. Hij ontving drie onderscheidingen van het Canadese leger. Germain liet zijn vrouw Fleurette achter met drie jonge zoontjes. De jongste was toen 1 jaar en de oudste pas 3 jaar. Zijn vrouw hertrouwde na de oorlog.

Door Silvanya Mulder en Dante Timmerman (CSG Wessel Gansfort)



Frederick James Essery

Geboren: 1 januari 1924 te St. Catharines, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Frederick en Charlotte Essery
Broers en zussen: Edwin, Kathleen Macdonald, Audrey Bernice en Walter
Lengte: 171 cm (5 feet 7 1/4 inches)
Gewicht: 66,7 kg (147 pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: 5 april 1943
Registratienummer: B/126826
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Frederick James Essery werd geboren op 1 januari 1924 in St. Catharines, Ontario (Canada). Frederick had bruin haar en bruine ogen. Zijn ouders waren Frederick en Charlotte. Hij kwam uit een gezin met vier kinderen. Zijn broer heette Edwin en zijn zussen Kathleen Macdonald en Audrey Bernice. Hij had nog een broer, Walter, maar die was in 1933 overleden op 12-jarige leeftijd. Frederick woonde aan de Manchester Avenue 2 in St. Catherines, Ontario. Hij was gelovig en bezocht de Church of England. Frederick was niet getrouwd en had geen kinderen.

Op 28 juni 1944, toen hij 20 jaar was, meldde Frederick zich in Saint John, New Brunswick, vrijwillig aan als soldaat bij het Royal Regiment of Canada, de infanterie (voetsoldaten). Hiervoor had hij al een jaar bij de Canadese N.R.M.A. gezeten. Frederick kreeg de rang ‘PTE’ (Private) en behoorde tot de laagste militaire rang. In de gezondheidsverklaringen is te lezen dat hij in goede gezondheid verkeerde, enkel als kind had hij bronchitis gehad. Hij kon niet autorijden of koken en zijn hobby was sporten. In september 1944 vertrok hij vanuit Canada naar het Verenigd Koninkrijk. In oktober landde hij in Frankrijk om te vechten tegen de Duitsers. Later werd Frederick naar Nederland gezonden. Op 14 april 1945 sneuvelde Frederick tijdens de Slag om Groningen. Op zijn akte van overlijden staat dat hij tijdens het gevecht gestorven is: “killed in action”. Frederick werd maar 21 jaar.

Hij werd eerst in Assen begraven en later overgebracht naar de Canadese Begraafplaats in Holten. Op deze begraafplaats werden gesneuvelde Canadese soldaten uit de Tweede Wereldoorlog begraven.

Voor het werk dat Frederick James in de oorlog heeft geleverd heeft hij 4 onderscheidingen gekregen: de 1939-45 Star, War Medal, France & Germany Star en de C.V.S.M. & Clasp.

De France & Germany Star is een onderscheiding die door het Britse Gemenebest werd uitgereikt voor betrokkenheid ("operational service") bij de strijd in West-Europa in 1944 en 1945. Om in aanmerking te komen voor deze ster moest een militair één dag te land of op zee in het oorlogsgebied hebben verbleven.

Canadian Volunteer Service Medal & Clasp. Deze medaille ontving je als je vrijwillig in actieve dienst was geweest en achttien maanden (540 dagen) een totale dienst had voltooid tussen 3 september 1939 tot 1 maart 1947.

In zijn testament had Frederick beschreven dat hij alles na zou laten aan zijn moeder. Na zijn overlijden in 1945 zijn er ook veel documenten naar zijn moeder gestuurd, zoals papieren over zijn overlijden en laatste rustplaats.

image

Ik vind dat iedereen die in de Tweede Wereldoorlog voor onze vrijheid heeft gestreden herdacht moet worden. Een jonge man als Frederick heeft al op jonge leeftijd besloten om, als het nodig was, zijn leven te geven voor onze vrijheid. Een man van 21 jaar, die nog een heel leven voor zich had, heeft gestreden met z’n leven voor de vrijheid van ons en dat verdient aandacht. (Alexander Wieringa)

We moeten het Engelse, het Amerikaanse en het Canadese leger herdenken. Dankzij hen leven we nu in vrijheid. (Lars Kuizenga)

Door Alexander Wieringa en Lars Kuizenga (CSG Wessel Gansfort)



Sam Matvichuk

Geboren: 13 juli 1925 te Delph, Alberta (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: John en Mary Matvichuk
Broers en zussen: Steve, Pete, Albert, Jack, Bill, Joe, Mike, Annie en Pauline
Lengte: 176 cm (5 feet 9 1/4 inches)
Gewicht: 69 kg (152 pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: 24 maart 1944
Registratienummer: M/1415
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Van 13 tot 16 april 1945 werd door de Canadezen en de Duitsers gevochten om de stad Groningen. Doordat de Duitsers overal in de stad sluipschutters hadden verstopt, moesten de Canadezen erg voorzichtig zijn en de stad huis voor huis, straat voor straat, bevrijden. Op 16 april gaven de Duitsers zich over maar toen waren er al meer dan 130 Duitse soldaten en ruim 40 Canadese soldaten om het leven gekomen. De Canadese soldaat Sam Matvichuk was één van hen.

Op 13 juli 1925 werd Sam geboren in Delph in de Canadese provincie Alberta als zoon van John en Mary Matvichuk. Hij was het vijfde kind in het grote rooms-katholieke gezin dat verder nog bestond uit zeven broers en twee zussen: Steve, Pete, Albert, Jack, Bill, Joe, Mike, Annie en Pauline. Een broertje en zusje waren in 1929 en 1939 overleden. Zijn vader was Oekraïens, waardoor Sam zowel Engels als Oekraïens vloeiend sprak.

Op de basisschool heeft Sam groep 3 en 7 overgeslagen en heeft hij groep 8 overgedaan, omdat hij toen zeven maanden niet naar school kon, want hij moest thuis helpen. Op zijn 15e verliet hij school. Hij werkte twee jaar voor zijn vader, die boer was. Sam had geen hobby’s, maar hield wel van wandelen, kamperen, zwemmen, basketbal en films kijken, dus hij was over het algemeen een echt buitenpersoon. Hij had geen relatie, was niet getrouwd en had geen kinderen.

Op 24 maart 1944 meldde hij zich op zijn achttiende in Calgary aan bij het Canadese leger, hij wilde net als zijn broer Steve bij het Canadian Armoured Corps (C.A.C.). Hij moest eerst een test doen waaruit bleek dat hij helemaal gezond was. Sam had blauwe ogen en bruin haar en was lang voor die tijd: 176 cm. Hij kreeg het legernummer M/1415. Hij kwam als ‘trooper’ bij het C.A.C. terecht en ging allerlei trainingen doen. Volgens zijn meerdere had hij tijdens de trainingen een goede, gedisciplineerde houding en luisterde goed wat er gezegd werd. Hij was actief in sport. Hij had de voorkeur om met zijn handen bezig te zijn en was geïnteresseerd in mechanica. Hij werd ook een ‘qualified driver’.

In oktober 1944 ging hij overzee naar het Verenigd Koninkrijk en in december vertrok hij naar het vasteland van Europa om met veel moed te vechten tegen de Duitsers zonder zeker te zijn voor zijn leven. Hij werd later overgeplaatst naar het Canadian Infantry Corps (C.I.C.) en kreeg de rang van ‘Private’.

Hij is vlak voor het einde van de oorlog, op 14 april 1945, gewond geraakt tijdens de gevechten in de Slag om Groningen. In zijn medische dossier staat dat hij toen nog morfine heeft gekregen, maar het mocht niet baten. Hij overleed dezelfde dag aan zijn verwondingen. Hij is na de oorlog herbegraven op de Canadese begraafplaats in Holten als bevrijder en held van Nederland. Onder zijn bezittingen vonden ze onder andere een gebroken rozenkrans.

Sam Matvichuk is 19 jaar geworden. Wij moeten Sam Matvichuk gedenken omdat hij zijn leven heeft gegeven voor onze vrijheid en ontzettend dapper is geweest door voor ons land te gaan vechten.

Door Emma van der Laan (CSG Wessel Gansfort)


image

Clarence Milner

Geboren: 28 augustus 1925 te Scarboro, Ontario
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Harry en Frances Milner
Broers en zussen: Herbert, Charles, May en Vera
Lengte: - cm (- feet)
Gewicht: - kg (- pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: 30 september 1943, Toronto
Registratienummer: B-117461
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Clarence Milner was 18 jaar toen hij een Canadese soldaat werd. Hij vertrok op 18 december 1944 met zijn eenheid naar het Verenigd Koninkrijk en op 14 februari 1945 kwamen ze aan op vaste wal in Noordwest-Europa.

Tijdens de Slag om Groningen heeft Clarence hard gevochten. Op 14 april 1945 besloten de Canadezen de Parkbrug te veroveren. Deze brug werd door de Duitsers gebruikt als belangrijke toegang naar het centrum. Ze vochten hier de hele dag. De Duitsers hielden zich schuil in burgerhuizen. Hierdoor moesten de Canadezen uitkijken omdat ze zoveel mogelijk burgerlevens wilden sparen. Na een kort maar erg heftig gevecht lukte het de Canadezen om de Parkbrug te veroveren. Hierna gingen alle Duitsers door met vechten en werd er onder andere een FLAK-kanon (Flugabwehrkanone) gebruikt. Clarence Milner is waarschijnlijk door een Duitse sluipschutter om het leven gekomen. Hij is dood aangetroffen door zijn medesoldaten en die hebben hem in een nabije tuin aan de Parkweg neergelegd. In zijn zak vonden ze een leren zakboekje, portefeuille, twee vulpennen, een metalen ring en een klavertjevier.

Zijn helm is bewaard gebleven als herinnering aan de Slag om Groningen. Op zijn helm stond geschreven: ‘Red Milner’. Dat was zijn bijnaam vanwege zijn rode haar. Ook hebben andere Canadese kameraden hun handtekening gezet als herdenking aan Milner. Clarence Milner werd slechts 19 jaar. Zijn lichaam is na de oorlog begraven op de Canadese Begraafplaats Holten.

Clarence was nog een hele jonge kerel, maar toch vocht hij voor de vrijheid van andere mensen. Het is een echte held.

Helaas is hij er niet meer. Zijn thuisfront mag trots op hem zijn. Het is een held voor Groningen.

Door: Donna Jacobs, Bram Krook en Wouter Postema (CSG Wessel Gansfort)

image

 

 

 

 

 

 

 

 


image

Thomas Patrick Mulvihill

Geboren: 5 september 1920 te Ashdod, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Daniel en Margaret Alice Mulvihill
Broers en zussen: Martin, John, James, Leo, William, Howard, Margaret en Aileen
Lengte: 182 cm (6 feet)
Gewicht: 77 kg (170 pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Sgt)
Indiensttreding: 16 februari 1943
Registratienummer: B/142765
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Dit is Thomas Patrick Mulvihill, hij was sergeant in het Canadese leger tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij is geboren op 5 september 1920. Hij overleed tijdens een gevecht op 14 april 1945 in Groningen. Nu ligt hij begraven op de Canadese begraafplaats in Holten.

Zijn jeugd:

Thomas was een jongen met donkerbruin haar en grijze ogen. Hij woonde op de Towerstreet 85, Kirkland Lake, Ontario. Hij leefde daar met zijn ouders en meerdere broers en zussen. Ze waren allemaal rooms-katholiek. Thomas was gezond, maar werd doof aan zijn rechteroor toen hij twaalf jaar was. Toen hij zich aanmeldde bij het leger waren zijn ouders Daniel en Margaret al overleden. Zij waren in 1895 met elkaar getrouwd en waren dus al op leeftijd toen de oorlog begon.

Het leger:

Thomas kwam in het leger in februari 1943. Hij was toen 23 jaar, 1,82 meter lang en woog 77 kilo. Hij was lang voor die tijd. Eerst had hij de rang van ‘private’, maar na een tijdje werd hij korporaal en vanaf januari 1945 werd hij sergeant bij het Canadese leger. Hij heeft hoogtepunten, maar zeker ook dieptepunten gekend. Een van zijn hoogtepunten was het behalen van zijn medailles. Zo heeft Thomas meerdere promoties in rang meegemaakt en de CVSM & Clasp gekregen toen hij bij het leger zat, omdat hij zich vrijwillig had aangemeld als soldaat. Maar hij heeft ook pijnlijke dingen meegemaakt. Zo raakte Thomas tijdens de gevechten in Frankrijk in juli 1944 gewond aan zijn hoofdhuid door een mortiersplinter. Daardoor moest hij herstellen en kon hij even niet vechten, maar hij kon na deze verwonding wel weer verder met de oorlog.

Hij zat al 789 dagen in dienst van het leger, waarvan 599 dagen overzee, toen hij in de stad Groningen aankwam om hier de Duitsers te verdrijven. Uiteindelijk is Thomas Mulvihill hier omgekomen tijdens de Slag om Groningen op 14 april 1945. Hij was toen 24 jaar.

Door Marijn Kuipers (CSG Wessel Gansfort)

Thomas Patrick Mulvihill is geboren in Ashdod, Ontario (Canada) op 5 september 1920. Hij heeft zes broers genaamd Martin, John, James, Leo, William en Howard, en twee zussen genaamd Margaret en Aileen.

Nadat hij op 15-jarige leeftijd de middelbare school verliet, ging hij een paar jaar in een mijn werken en op 16 februari 1943 ging hij op 22-jarige leeftijd bij het Canadese leger in Toronto. Zijn broer William zat ook bij het leger. Vanaf september 1943 was Thomas al gestationeerd in het Verenigd Koninkrijk.

Prestaties in het leger

Mulvihill heeft meegevochten in de strijd bij West-Europa (1944-1945) en heeft daarvoor de France-Germany Star medaille gekregen. Een medaille die de soldaten hebben gekregen als ze betrokken bij deze strijd waren.

Daarnaast heeft hij de Defence Medal ontvangen, een medaille die Canadese soldaten kregen als ze zes maanden in het Verenigd Koninkrijk hadden gezeten tussen de periode van 3 september 1939 tot 16 augustus 1945.

Ook heeft hij de War Medal ontvangen, een medaille die je kreeg als je ten minste 28 dagen in het leger zat tussen de periode van 3 september 1939 tot 2 september 1945.

Het laatste gevecht

Op 14 april 1945 is sergeant Thomas P. Mulvihill gestorven. Dat gebeurde tijdens de Slag om Groningen. Hij heeft geen partner of kinderen achtergelaten. Zijn zus Aileen ontving op 20 april 1945 een telegram waarin stond dat haar broer tijdens de gevechten was gesneuveld. Zijn ouders waren al overleden, waardoor zij ook zijn nalatenschap heeft ontvangen. Eerst was Mulvihill begraven in Assen, maar later is zijn lichaam overgebracht naar de Canadese Begraafplaats in Holten, waar hij tot de dag van vandaag ligt.

image

Achtergrondinformatie over de Tweede Wereldoorlog

De Tweede Wereldoorlog duurde van 1 september 1939 tot 2 september 1945, en was een strijd tussen de asmogendheden (hoofdzakelijk nazi-Duitsland, Japan & Italië-tot 1943) en de geallieerden (hoofdzakelijk het Verenigde Koninkrijk, de Verenigde Staten, China & de Sovjet Unie).

De oorlog begon toen Duitse troepen op 1 september 1939 Polen binnenvielen. Op 7 december 1941 bombardeerde Japan de United States Pacific Fleet bij Pearl Harbor, en de Verenigde Staten verklaarden gelijk oorlog aan Japan. Maar omdat Duitsland en Japan bondgenoten waren verklaarde Duitsland weer oorlog aan de Verenigde Staten, en werd het dus een wereldoorlog.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vielen er tussen de 50 en 70 miljoen doden, waarvan ongeveer 11 miljoen in concentratiekampen, die opgericht waren met als doel het uitroeien van iedereen die erheen gestuurd werd. In deze kampen zaten voornamelijk Joden, maar ook homoseksuelen, zigeuners, communisten, gehandicapten, verzetsstrijders en nog veel meer groepen waar het nationaalsocialistische Duitsland tegen was.

Op 6 juni 1944 begon operatie D-day, het begin van de bevrijding van West-Europa en de grootste amfibische invasie in de geschiedenis. Deze operatie duurde tot 29 augustus 1944, toen de Franse hoofdstad Parijs bevrijd was. Eind april 1945 zag de situatie voor nazi-Duitsland er hopeloos uit, de geallieerden hadden Duitsland gesplitst en Hitler pleegde zelfmoord. Overige Duitse troepen werden verslagen door de geallieerden en steeds meer bezette gebieden werden weer bevrijd. De provincie Groningen werd in de tweede helft van april en begin mei 1945 bevrijd. Op 5 mei was de Duitse capitulatie in Nederland.

Op 2 september 1945 eindigde wereldwijd officieel de Tweede Wereldoorlog, toen Japan zich overgaf naar aanleiding van de bomaanslagen op de steden Hiroshima en Nagasaki op 6 en 9 augustus 1945, waarbij ongeveer 263.000 mensen om het leven kwamen.

75 jaar vrijheid

Op 16 april 2020 is het precies 75 jaar geleden dat de Canadezen erin slaagden om de stad Groningen te bevrijden van de Duitsers na een hevige strijd van 4 dagen. In die 4 dagen zijn 43 Canadese soldaten gesneuveld voor de vrijheid van de stad Groningen en al haar inwoners. Daarom herdenken wij alle Canadese bevrijders die voor onze vrijheid gestorven zijn, dus ook sergeant Thomas Patrick Mulvihill, omdat wij de vrijheid die wij vandaag de dag hebben, aan hen te danken hebben.

Door Janou Rokette (CSG Wessel Gansfort)



Gordon Clayton Reid

Geboren: 21 juli te 1911 te Shelbourne, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Albert Nelson en Maragret Ann Reid
Broers en zussen: Nelson, Gordon Clayton, Willard James, Ethel Rumion, Elen Minerva Bird en Edith Couper
Echtgenote: Gladys Theresa
Kinderen: Edward Albert en Patricia Anne
Lengte: 168 cm (5 feet 6 1/4 inches)
Gewicht: 63 kg (139 pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: 22 augustus 1944
Registratienummer: B/123543
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


In het voorjaar van 1945, van 13 tot 16 april, werd er gevochten om de stad Groningen. Het waren de Canadese soldaten die vochten tegen de Duitse Wehrmachtsoldaten en Nederlandse SS’ers. De tactiek van de Canadezen was om de stad Groningen snel in te nemen en door te gaan naar Delfzijl om de haven te openen en dan de rest van de Nederlanders eten te geven. Ook konden ze dan de Eems afsluiten om de Duitse U-boten tegen te houden.

Op 21 juli 1911 werd in het stadje Shelbourne, Ontario, een ware Canadese held geboren met donkerblond haar en blauwe ogen. Zijn ouders Albert Nelson en Margaret Ann kregen in totaal zes kinderen, waarvan Gordon de een-na-oudste was: Nelson, Gordon Clayton, Willard James, Ethel Rumion, Elen Minerva Bird en Edith Couper.

Voordat Gordon in dienst ging bij het Canadese leger werkte hij als lasser. In augustus 1942 meldde hij zich aan bij de National Resources Mobilization Act (N.R.M.A.) van het Canadese leger. Hij trouwde ook in dat jaar. Op 3 september 1943 heeft hij een kind gekregen samen met zijn vrouw, Gladys Theresa, en ze noemden hun zoon Edward Albert. De 33-jarige Gordon ging op 22 augustus 1944 in actieve dienst. Zijn vrouw was ondertussen weer zwanger en kreeg op 9 februari 1945 een dochter: Patricia Anne. Gordon heeft niet veel meegekregen van zijn kinderen Patricia en Edward omdat hij in december 1944 overzee naar Europa was gevaren om te gaan vechten tegen de Duitsers. Hij overleed op 14 april 1945 aan zijn verwondingen tijdens de Slag om Groningen.

Het zal je maar gebeuren. Als 33-jarige in dienst gaan met een kind van net één jaar oud en een tweede kind op komst. Vechtend voor vrede in een land die je niet kent. En dan dood gaan aan al die pijn die je hebt gekregen tijdens het vechten voor Groningen. De stad Groningen stelde voor Gordon misschien niet zoveel voor, maar de Groningers zijn hem eeuwig dankbaar.

Door Juul Celenk (CSG Wessel Gansfort)

Gordon Clayton Reid was 33 toen hij op 22 augustus 1944 in dienst ging bij het Canadese leger. Hij zat al sinds 1942 bij de National Resources Mobilization Act in Canada. Zoals vele andere Canadese mannen liet hij zijn baan vrijwillig vallen om tegen de nazi’s in Europa te vechten en om democratie terug te winnen. Op 14 april 1945 overleed hij tijdens de Slag om Groningen.

Persoonlijke leven

Gordon werd geboren op 21 juli 1911 in Shelbourne, Ontario. Als jongen is hij hier opgegroeid met zijn ouders Albert Nelson (Ierse afkomst) en Margaret Ann (Schotse afkomst), zijn broers Nelson en Willard en zijn zussen Ethal, Elen en Edith. Later, in zijn volwassen leven, is hij met Gladys Theresa getrouwd. Op 3 sep 1943 kregen zij hun eerste kind en noemden hem Edward Albert. Twee jaar later, op 9 feb 1945, werd hun tweede kind geboren: Patricia Anne. Gordon werkte als een lasser. In 1942 meldde hij zich vrijwillig bij de N.R.M.A. van het Canadese leger totdat hij op 22 augustus 1944 in Wainwright, Alberta in actieve dienst ging. Hij kreeg eerst de rang van ‘gunner’ en later die van ‘private’.

Gordons reis

Op 23 december 1944 vertrekt hij om per boot naar Europa te varen. Op 1 januari 1945 wordt hij opgeroepen voor zijn ‘duty’ en moet hij gaan vechten tegen de Duitsers. Op 13 april 1945 beginnen de Canadezen aan de bevrijding van Groningen. Gordon vecht mee als soldaat. Deze zware strijd duurt vier dagen. Er wordt gevochten om elke straat, elk kruispunt en soms zelfs om elk huis. Meer dan 40 soldaten sneuvelen bij de bevrijding van de stad. Waaronder Gorden Clayton Reid.

Tweede Wereldoorlog

Als leider van de NSDAP kwam Hitler in 1933 aan de macht in Duitsland. Hij veranderde Duitsland van een beginnende democratie tot een totalitaire staat, met hemzelf als dictator. Op 1 september 1939 viel hij Polen binnen met zijn nazi-troepen. Dit was een directe oorzaak waardoor er een grote oorlog uitbrak. Op 3 september 1939 verklaarden Frankrijk en Engeland de oorlog aan nazi-Duitsland.

Sinds 1942 hadden de geallieerden al een overmacht op zee, maar pas op 6 juni 1944 zetten ze troepen aan land in West-Europa, D-Day. De geallieerden kwamen aan land op de stranden van Normandië in Frankrijk. Vanuit Normandië trokken de geallieerden door Europa, richting Berlijn. Frankrijk, België en Zuid-Nederland werden bevrijd. Ook Noord-Nederland werd bevrijd, na soms nog heftige gevechten. Op 5 mei 1945 in hotel De Wereld in Wageningen kwam generaal Blaskowitz, de Duitse bevelhebber in Nederland, samen met prins Bernard en de Canadese bevelhebber Charles Foulkes. Hier overlegden ze de Duitse overgave. Een dag later, op 6 mei, werd de definitieve capitulatie getekend. De oorlog in Nederland was officieel voorbij.

Waarom gedenken wij deze persoon?

Wij herdenken Gordon C. Reid, omdat hij samen met vele andere Canadese soldaten heeft gevochten voor onze vrijheid. Helaas was deze soldaat één van de 43 Canadese soldaten die de Slag om Groningen niet heeft overleefd. Wij hebben onze vrijheid te danken aan alle Canadese soldaten die voor Europa hebben gevochten. Zij vochten met moed voor onze vrijheid zodat wij nu vrij kunnen leven.

Door Kerstin de Graaf (CSG Wessel Gansfort)



Robert Renwick Wallace

Geboren: 13 juni 1925 te Schumacher, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: George en Helen Ewen Wallace
Broers en zussen: Janet en George
Lengte: 176 cm (5 feet 9 1/4 inches)
Gewicht: 74 kg (164 pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: 18 januari 1944
Registratienummer: B/158208
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Robert Renwick Wallace is geboren op 13 juni 1925 in Canada.

Hij is opgevoed door zijn ouders George en Helen Wallace die beide uit Glasgow (Schotland) kwamen.

Robert had een oudere zus Janet en een jonger broertje George.

Hij woonde aan Ellen Street 73 in Fort Erie, Ontario. Ontario is een provincie van Canada. Deze provincie ligt in het hart van Canada, met als hoofdstad Toronto. Toen Robert 17 jaar was ging hij al van school af. Robert had geen vriendin en was ook niet getrouwd. Hij had een baan als plaatwerker. Dit is een metaalbewerker die met plaatmetaal werkt.

Op 18 januari 1944 begon Robert in het leger van Canada. Dat betekent dat hij 18 jaar oud was toen hij het leger in ging. Hij heeft in Canada gediend van 18 januari 1944 tot 15 oktober 1944, daarna ging hij naar het Verenigd Koninkrijk, hij bleef hier tot 10 februari 1945 en toen ging hij naar het vasteland van Noordwest-Europa om te gaan vechten tegen de Duitsers van 11 februari 1945 tot 14 april 1945.

Canada speelde tussen september 1944 en mei 1945 een belangrijke rol in de bevrijding van Nederland: vanuit het zuidwesten, waar de cruciale slag om de Schelde plaatsvond, tot aan het noordoosten bij de slag om Groningen en Delfzijl.

image

In de stad Groningen vonden zware gevechten plaats waar ook Robert aan meevocht. Ze vochten tegen de Duitsers. Hij zat bij de Royal Regiment of Canada. Zij hielpen bij het omhooghalen van de bruggen tijdens de inval in Groningen.

Robert is overleden tijdens gevechten tegen de Duitsers op 14 april in 1945, twee dagen voor de bevrijding van de stad Groningen. Hij is 19 jaar geworden. Tijdens de vier dagen van strijd kwamen er 43 Canadezen om het leven, hier valt Robert dus ook onder.

Er zijn veel militaire begraafplaatsen in Nederland. Het lichaam van Robert Renwick Wallace is na de oorlog herbegraven op de Canadese Begraafplaats in Holten. Deze man heeft zijn leven gegeven voor de bevrijding van ons land. Ik vind dat we hem en alle andere Canadese daarom zeker moeten herdenken.

Door Sannah Reinders (CSG Wessel Gansfort)


image

John Howard Wilson

Geboren: 22 juni 1925 te Benalto, Alberta (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Andrew en Edith Ellen Wilson
Broers en zussen: Donald Andrew, Rita en Jean Louise
Lengte: 166 cm (5 feet 5 1/2 inches)
Gewicht: 60 kg (132 pounds)
Regiment: Royal Regiment of Canada (Pte)
Indiensttreding: 7 december 1943
Registratienummer: M/5885
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Ik heb mij ingeleefd in de laatste dagen van deze soldaat en een fictief dagboekfragment geschreven:

Date: 12-04-1945
Name: John Howard Wilson
Date of birth: 22 June 1925
Place of birth: Benalto, Alberta, Canada

"Het is vandaag woensdag 12 april 1945. We liggen met ons bataljon vlakbij de stad Assen.

We hebben gisteren Assen bevrijd. De Duitsers gaven zich al snel over en waren ook al voor een groot deel vertrokken uit de stad. Waarschijnlijk bang voor wat zou komen. Wat waren de mensen blij in Assen, maar ook nog wel bang. Ze konden niet geloven dat het einde van de oorlog echt dichtbij is.

Een deel van ons gaat naar Assen om daar nog verder te helpen om de puinhopen van de inval op te ruimen. Het andere deel van het bataljon mag rusten en zich klaarmaken voor de inval op Groningen die voor morgen gepland staat.

Ik ben moe en soms ook wel bang. Ik wil graag dat het voorbij is en we snel naar huis kunnen. Ik mis mijn ouders en zussen. Zij zijn thuis in Benalto (Canada). Waar mijn broer is, weet ik niet eens. Hij zit ook in het leger maar ik weet niet waar hij heen is gestuurd. Ik hoop hem ooit terug te zien, maar geen idee of dat gaat gebeuren. Ik blijf hopen en bidden.

Benalto is een gehucht in de Canadese provincie Alberta. Het ligt ongeveer 13 kilometer ten westen van de stad Sylvan Lake

Het is nu middag.

We gaan straks op pad om een aantal kleine dorpjes rond Assen te bevrijden.

Ik hoop dat het allemaal rustig zal gaan verlopen.

Nog een beetje eten en dan gaan we.

Alles is klaar om te gaan.

Tot morgen!”

 

Date: 13-04-1945
Name: John Howard Wilson
Date of birth: 22 June 1925
Place of birth: Benalto, Alberta, Canada

“Het is vandaag donderdag 13 april 1945. Het is nog vroeg.

Gistermiddag zijn we nog op pad geweest om een aantal kleine dorpjes rond Assen te bevrijden.

Dit hebben we gedaan zodat de weg naar Groningen vrij is om veilig naar de stad Groningen te kunnen trekken.

Gelukkig is de bevrijding van de dorpjes rustig verlopen en is niemand gewond geraakt.

We staan nu alleen nu voor een grote opdracht om Groningen te bevrijden. Ik ben bang dat dit nog wel een moeilijke klus gaat worden. Wordt het net zo moeilijk als de Slag om de

Schelde? Of de Slag om Arnhem? Of de strijd in Duitsland? Het blijft een vreselijke oorlog.

We zullen Groningen binnenvallen vanuit het zuiden en dan moeten we snel vaart maken naar het midden van de stad, want daar staat het hoofdkwartier van de Duitsers. We moeten zorgen dat we geen onschuldige burgers doden want de mensen hier in Groningen zijn niet verantwoordelijk voor de oorlog en zijn juist slachtoffer van wat er allemaal gebeurt.

We zullen het vandaag gaan zien maar ik hoop dat ik de dag veilig door kom en we geen grote verliezen lijden.

Ik hoop dat ik jullie vanavond verder kan schrijven en jullie meer informatie kan geven hoe het is gegaan.

Ik zeg toch gewoon, tot vanavond!”

John stierf op 14 april 1945 in Groningen: “killed in action”. Hij was slechts 19 jaar oud.

Door Roel Balkema (CSG Wessel Gansfort)



William Gordon Duncan

Geboren: 18 september 1924 te Elora, Ontario (Canada)
Overleden: 14 april 1945 te Groningen
Ouders: Gordon en Martha margaret Duncan
Broers en zussen: -
Lengte: 173 cm (5 feet 8 inches)
Gewicht: 59 kg (130 pounds)
Regiment: Essex Scottisch Regiment (Pte)
Indiensttreding: 22 september 1942
Registratienummer: A/104626
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


William is een van de Canadese soldaten die ons heeft bevrijd in de Tweede Wereldoorlog. Deze oorlog duurde van 1939 tot 1945. Bij het bevrijden van Groningen zijn veel soldaten omgekomen. Op 4 mei herdenken wij deze soldaten en ook vele andere slachtoffers die zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog. William sneuvelde op 14 april 1945, tijdens de Slag om Groningen.

William is geboren op 18 september 1924 in Elora, Ontario (Canada). William had geen broers of zussen. Hij woonde samen met zijn ouders in Elora, vlakbij The Grand River. Later heeft hij ook nog in het plaatsje Wellington, Ontario (Canada) gewoond. Martha Duncan was de moeder van William en Gordon Duncan was de vader van William, beide ouders waren Brits. De ouders van William waren getrouwd op 31 januari 1922 in Guelph, Ontario. Zelf is William niet getrouwd. Samen met zijn ouders hoorde hij bij ‘The Presbyterian Church’. Voordat William als soldaat voor onze vrijheid vocht in Europa, werkte hij in Flora Furniture Company als vrachtvervoerder. In zijn vrije tijd beoefende hij basketbal, lacrosse, hockey en schaatsen. Toen William vertrok als soldaat, heeft hij geen testament achtergelaten voor zijn dierbaren.

William werd ingedeeld bij het Essex Scottish Regiment, R.C.I.C. Hij had de rang van ‘private’ (soldaat). Voordat hij vocht in Europa, trainde hij van 22 september 1942 tot 5 april 1944 in Canada. Daarna vertrok hij naar Engeland. Daar trainde hij tot 5 oktober 1944. Vanaf 10 oktober 1944 landde hij in Frankrijk en ging vechten op het Europese vasteland. Helaas is William op 14 april 1945 bij de Slag om Groningen overleden. Dat kwam door een schotwond, want hij had een “SCW”. Ook wel een 'sucking chest wound’ genoemd. Een SCW is een gat in je borst, bijvoorbeeld door een geweerschot. William werd geraakt door een bazooka. De artsen hebben hem nog proberen te redden. Hij kreeg nog morfine toegediend. Maar deze redding was tevergeefs. Hij overleed aan zijn verwondingen. Hij werd 20 jaar.

Hij werd tijdelijk begraven in Assen en is later herbegraven op de begraafplaats in Holten, waar ook vele andere Canadese soldaten liggen. Wanneer u op de begraafplaats in Holten komt, zult u bij graf 723948 het graf van William Gordon Duncan tegenkomen. Wij herdenken William en vele andere soldaten uit erkentelijkheid omdat zij voor ons hebben gevochten en velen ook hun leven daarbij voor ons hebben gegeven.

Servicenummer van William Gordon Duncan: A104626.

Door Emily Beukema en Louise Hoeksema (CSG Wessel Gansfort)


image

John Tuckey

Geboren: 17 augustus 1908 te Pencoed, South Wales (Verenigd Koninkrijk)
Overleden: 15 april 1945 te Groningen
Ouders: Jack en Mary Elizabeth Tuckey
Broers en zussen: Charles, George, Jeffery (halfbroer), Ted (halfbroer), Elizabeth, Violet (halfzus)
Echtgenote: Madeline Charlotte Tuckey
Kinderen: Barbara, David, Norman, Douglas, Alvin, Carol, Mary, Madeline
Lengte: 174 cm (5 feet 8 1/2 inches)
Gewicht: 63,5 kg (140 pounds)
Regiment: Royal Canadian Infantry Corps (Pte)
Indiensttreding: 21 februari 1942
Registratienummer: C/21762
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Enkele feiten over het leven van John Tuckey

  • Geboren in Pencoed, South Wales op 17 augustus 1908.
  • In dienst gegaan op 21 februari 1942 in Ottawa, Ontario.
  • Overleden in Nederland op 15 april 1945.
  • Begraven op de Canadese begraafplaats in Holten, Nederland.
  • Tuckey is 36 jaar geworden.
  • Voordat Tuckey in dienst ging was hij 17 jaar lang boer als beroep
  • Hij was ook op een boerderij geboren.
  • Tuckey is op z’n 14e gestopt met de lagere school.
  • Getrouwd met Madeline Charlotte Tuckey op 23 Mei 1931 in Ottawa
  • John en Madeline woonden in Ramsayville, Ontario.
  • Hij had blauwe ogen en was linkshandig.
  • Kleine misvorming aan zijn linker pols.
  • John ging in september 1943 van Canada naar Verenigd Koninkrijk
  • Van boord afgegaan in Frankrijk op 8 juli 1944.
  • Tuckey is gesneuveld ten noorden van de binnenstad Groningen, naar alle waarschijnlijkheid in het Noorderplantsoen.
  • Hij werd eerst als vermist of mogelijk ‘pow’ (prisoner of war) opgeschreven, maar later werd vastgesteld: ‘killed in action’
  • Tuckey had onder andere dit bij zich toen hij sneuvelde: kinderfoto's, foto van Duitse stad, 2 paperclips, ketting, dagboek.
  • John is begraven op plot 3, rij H, graf 7 (Canadese Begraafplaats Holten).
  • Na zijn overlijden bleven zijn acht kinderen, 4 jongens en 4 meisjes, zonder vader achter: Barbara van 13, David van 12, Norman van 9, Douglas van 8, Alvin van 7, Carol van 5, Mary Audrey van 3 en Madeline van 15 maanden
  • Naam van Tuckey’s moeder is Mary Elizabeth William (woonde in Wales), zij verloor naast John nog een zoon in de oorlog
  • Tuckey was niet verzekerd.
  • John ontving vijf onderscheidingen voor zijn acties bij het leger.

Ik heb mij ingeleefd in meneer Tuckey en een fictief dagboekfragment geschreven:

“Ik ben John Tuckey, een Canadees die vecht voor de vrijheid. Ik ben geboren op 17 augustus 1908 in Pencoed, South Wales (Verenigd Koninkrijk) op een boerderij. Voordat ik in de oorlog ging vechten was ik boer in Canada, want daar ben ik 18 jaar geleden naar toe geëmigreerd. Ik heb 17 jaar op een boerderij gewerkt. Na de oorlog wil ik ook weer als boer gaan werken.

Ik ben getrouwd met Madeline Charlotte op 23 mei 1931 en samen hebben we acht kinderen: 4 jongens en 4 meisjes. Op mijn 14e ben ik gestopt met school, ik heb later ook geen opleiding gedaan omdat ik dus op de boerderij ging werken. We wonen in een kleine gemeenschap Ramsayville in de provincie Ontario. Toen wij met het Canadese leger de oorlog moesten winnen en delen van Europa gingen bevrijden, was ik al ruim twee jaar in dienst. Ik ben namelijk begonnen op 21 februari 1942. Eerst ging ik trainingen doen in Canada en vanaf september 1943 trainingen in het Verenigd Koninkrijk. Ik heb mijn moeder toen weer na 18 jaar gezien. In juli 1944 moest ik aan boord van een schip. We gingen op weg naar de Franse kust.

Natuurlijk was ik wel een beetje bang, maar we hadden vooral een hekel aan de Duitse bezetters en we wilden ze wel eens laten zien wat wij allemaal wel niet konden en in onze mars hadden. Toen wij als Canadese soldaten de boot af moesten in Frankrijk op 8 juli 1944 waren we nog fit, maar dat veranderde snel. Het was moeilijk om tegen de Duitsers te vechten en om je kameraden te zien sneuvelen, maar na een tijd vechten konden we dan eindelijk door naar Nederland en Groningen.

We arriveerden in Groningen vanuit het zuiden, via de Paterswoldseweg. Na hevige gevechten – dag en nacht – kwamen we eindelijk aan in de binnenstad van Groningen. We verbaasden ons erover hoe de Duitsers de Groninger stad met man en macht aan het verdedigen waren. Dat deden ze vast omdat als ze hoopten via Delfzijl te ontvluchten naar Duitsland. De strijd om Groningen was zwaar. Het verloop van deze slag was heftig, doordat de binnenstad van Groningen zo smal was en vol met obstakels zat, was het moeilijk om de stad te bevrijden. Sommige Duitsers hadden zich verkleed als normale burgers en gingen achter de ramen bij de bewoners zitten en schoten vanuit daar, vandaar dat wij ook in de huizen van andere mensen moesten schuilen.

Op 15 april 1945 zat ik met mijn kameraden in een hevig gevecht verwikkeld met de Duitsers toen ik naar een van mijn kameraden wilde rennen om te helpen. Ik moest door een open stuk tussen de bosjes lopen. Ik was bang. Ik twijfelde, maar je laat geen kameraden in de steek, dus ik besloot toch te gaan, maar toen kwam het vreselijke moment. Een schot van een Duits geweer in mijn been en twee schoten bij mijn hart en vervolgens ben ik overleden aan de verwondingen.”

Toen Tuckey sneuvelde had hij foto's van zijn kinderen bij zich, ook had hij een foto bij zich van een Duits stadje, 2 paperclips, een ketting en een dagboek.

Door Kas Huttenga (CSG Wessel Gansfort)

image

George Ernest Bergeron

Geboren: 17 januari 1920 te Québec
Overleden: 15 april 1945 te Groningen
Ouders: Arthur D. en Lillian O.V. Bergeron
Broers en zussen: Paul en Madeleine
Lengte: 172 cm (5 feet 7 3/4 inches)
Gewicht: 59,4kg (131 pounds)
Regiment: Lea Fusiliers Mont Royal, R.C.I.C. (Maj)
Indiensttreding: 8 juli 1940 (Canadees reserveleger), 14 september 1942 (actieve dienst)
Registratienummer: onbekend
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


George Ernest Bergeron werd geboren op 17 januari 1920 in Montreal in het Franstalige Québec in Canada. Zijn ouders, Arthur en Lillian Bergeron, kregen nog twee kinderen, Paul en Madeleine. Zijn jeugd was rustig: hij was sportief en ging naar school. Ook studeerde hij op de universiteit. Ondertussen overleed zijn moeder. Toen George 19 jaar oud was ging hij werken als accountant bij de Bank of Montreal. Hij werd in 1940 lid van het Canadese reserveleger. In september 1942 besloot hij om zich in te schrijven bij het Canadese leger, waarschijnlijk rond dezelfde tijd als zijn broer.

Eind 1942 begon hij zijn training in het trainingskamp Valcartier in Québec. Na ongeveer anderhalf jaar training werd hij op zijn eerste uitzending naar Europa gestuurd. Hij was toen 24 jaar oud. Halverwege juli 1944 had hij de rank van kapitein en ging aan boord om naar het Verenigd Koninkrijk te gaan, waar hij twaalf dagen later aankwam. Tot eind 1944 bleef hij in het Verenigd Koninkrijk. Hij werd ingedeeld bij de vijfde brigade van de tweede Canadese infanteriedivisie, in het regiment genaamd ‘Les Fusiliers Mont-Royal’. Daarna werd hij eind november 1944 overgebracht naar het bezette Europa.

Op 26 februari 1945 werd George gepromoveerd van kapitein naar majoor. Ongeveer anderhalve maand later begon de strijd om de stad Groningen. Het regiment Les Fusiliers Mont-Royal kwam vanuit het zuiden naar Groningen toe. Op 13 april 1945 bereikte het Canadese leger de stad. De Canadezen vielen aan vanaf het zuiden en het oosten, zodat de Duitse Wehrmacht-soldaten en de Nederlandse SS’ers niet naar Delfzijl zouden vluchten. De strijd was zwaarder dan het Canadese leger had gedacht. Ze verwachtten Groningen in een dag te kunnen bevrijden, maar uiteindelijk heeft het vier dagen geduurd. De bruggen en kanalen die de oude binnenstad beschermden waren vooral een probleem. Veel bruggen moesten één voor één veroverd worden, want het Duitse leger had een groot aantal omhoog gezet, of zelf verwoest.

Op 15 april begonnen rond de Grote Markt de zwaarste gevechten. Bijna alle gebouwen aan de noord- en oostkant werden verwoest. De vijfde en de zesde brigades, waar Les Fusiliers Mont-Royal bij hoorde, trokken naar de universiteitsgebouwen en het Duitse marine hoofdkwartier. ’s Avonds was nog maar een heel klein deel van de stad in Duitse handen. Op 15 april werd George Ernest Bergeron neergeschoten. Hij overleed aan zijn verwondingen.

De strijd om Groningen was nog niet voorbij. Op 16 april wist luitenant-kolonel Jacques Alfred Dextraze van Les Fusiliers Mont-Royal de Duitse overgave af te dwingen. De stad was eindelijk bevrijd, en later, op 2 mei, de rest van de provincie Groningen ook. George is eerst begraven in Eelderwolde en ligt nu op de Canadese erebegraafplaats in Holten.

Door Lieke Halsema

George werd geboren op 17 januari 1920 te Montreal, Canada. George had een zus, Madeleine, en een broer, Paul. Daarnaast had hij ook ouders die Arthur en Lillian heetten. Verder is er weinig bekend over de familie van George, maar we weten wel dat zijn ouders gescheiden waren en dat zijn moeder overleed terwijl George nog in dienst zat. George heeft in totaal dertien jaar op school gezeten waarvan vier jaar op een Public School en negen jaar College. In z´n schooltijd was George al een ervaren sporter en haalde daarbij hoge cijfers. Na college heeft hij ook nog twee jaar op de universiteit van Montreal gezeten. In 1939 werd George aangenomen als accountant bij een sociale bank in Montreal. In de tussentijd was hij ook lid van clubs: Chambre de Commerce des Jeunes en Y.M.C.A. Hij bracht daar veel tijd door. Hij beoefende daar verschillende sporten zoals zwemmen, kickboksen, worstelen en tennis.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak in 1939 verklaarde ook Canada de oorlog aan Duitsland. George had zich ook aangemeld bij het Canadese leger. Hij werd in 1940 geplaatst bij de Canadian Guards (reserveleger). Bij C.O.T.C. op de universiteit van Montreal liet hij zich kwalificeren tot luitenant. In september 1942 meldde George zich aan bij Le Regiment de Levis. Hij promoveerde tot de rang van kapitein.

Op 19 juli 1944 vertrok hij overzee naar Europa. In Gent (België) werd hij in een versterkingseenheid geplaatst waarna hij bij het regiment Les Fusiliers Mont-Royal werd ingedeeld. In februari 1945 werd George gepromoveerd tot majoor. Samen met zijn eenheid vocht hij om de rivier de Rijn te kunnen oversteken voor de bevrijding van Noord-Nederland. Tijdens de bevrijding van de stad Groningen zat George in de zesde brigade die de Grote Markt moest verdedigen en bij veel kanalen vocht om de bruggen vrij te houden.

Op 15 april 1945 werd George neergeschoten bij een kanaal (onbekend welke) in Groningen. Hij overleefde het helaas niet. George werd de dag na zijn overlijden begraven in Eelderwolde. Later is zijn lichaam overgeplaatst naar zijn uiteindelijke rustplaats, de Canadese Begraafplaats te Holten. George Ernest Bergeron: 17 januari 1920 - 15 april 1945 (25 jaar).

Mogen alle gestreden soldaten rusten in vrede. Ik heb veel respect voor al die soldaten die hun leven hebben gegeven om ons een vredig land te geven. (Gregory Verhagen) Ik heb alle respect voor alle soldaten die hun leven hebben gegeven om andere landen te bevrijden, die hun leven hebben gegeven zodat we nu in vrede leven. Ik hoop dat alle soldaten in vrede rusten. (Elaine Charité)

Door Gregory Verhagen en Elaine Charité (CSG Wessel Gansfort)


image

Emerson Garfield Riddell

Geboren: 12 augustus 1906 te Lachute, Québec (Canada)
Overleden: 15 april 1945 te Groningen
Ouders: William John (-1912) en Elizabeth Campbell Riddell (-1920)
Broers en zussen: John, Leuden, George, Merele, Maria, Lulu, Olive, Malford, Lovaci
Echtgenote: Neta Aileen Riddell
Kinderen: Luida en Doria
Lengte: 166 cm (5 feet 5 1/2 inches)
Gewicht: 63 kg (138 1/2 pounds)
Regiment: Black Watch of Canada (Pte)
Indiensttreding: 19 april 1943
Registratienummer: D/127946
Begraven: Gemeentelijke Begraafplaats, Kerkstraat 176 te Hoogkerk


Wij hebben ons ingeleefd in deze Canadese soldaat en een fictief dagboekfragment geschreven:

Vrijdag 13 april 1945

Beste dagboek,

We zijn eindelijk aangekomen in Groningen. De laatste provincie en laatste grote stad. Het einde van de oorlog is eindelijk in zicht. We verwachten vrij weinig tot geen verzet meer op vanaf dit punt. De Duitsers maken geen schijn van kans meer. We hebben deze stad in maximaal 1 dag. Er werd besloten om met zo min mogelijk grote tanks de stad te bevrijden om zoveel mogelijk huizen van burgers intact te houden en omdat de straten zo smal zijn. Nu nog even alles klaarmaken en dan kunnen we de inwoners van Groningen hopelijk weer vrijheid geven!

Zaterdag 14 april 1945

Beste dagboek,

De bevrijding van de stad Groningen gaat lastiger dan verwacht. De Duitsers hebben bruggen omhoog gedraaid of opgeblazen wat het erg lastig maakt om het centrum van de stad te bereiken. Bijna de hele dag zijn we bezig geweest met de bruggen veroveren en oversteken naar het centrum van Groningen. Hierbij kwamen 11 Canadese soldaten om het leven. We moesten ons terugtrekken om de levens van de soldaten en burgers te sparen. We beseften dat we een beter plan nodig hadden. Halverwege de avond stonden de troepen een paar straten vanaf de Rijksuniversiteit van Groningen en hadden we het zuiden van de stad in handen. De Herebrug was zwaar gebarricadeerd, met Duitse mitrailleursnesten in de gebouwen ten noorden van de brug. Het kostte ons heel 14 april om al de Duitsers uit de gebouwen ten noorden van de brug en de brug zelf in handen te krijgen. Uiteindelijk kwamen onze soldaten tot aan de Grote Markt waar ze rond 01.00 uur 's nachts twee mannen op afsturen en besluiten nog even te wachten tot er meer troepen arriveren.

Zondag 15 April 1945

Beste dagboek,

Vandaag gaan we de Grote Markt bevrijden en mogelijk ook de rest van Groningen. De laatste paar dagen was er meer verzet dan verwacht, maar vandaag gaan we het gewoon doen! We hadden een groot deel van de Grote Markt veroverd en toen.. 'boem!'. Een kogel recht door mijn hart.

Dat klopt, een dag voor de Duitse capitulatie in de stad Groningen, sneuvelt Emerson. We zullen Emerson Garfield Riddell nooit vergeten. Evenals alle andere Canadese soldaten die zijn gestorven tijdens de bevrijding van onze stad, van ons land, van alle landen die bevrijd zijn. Dankzij hen hebben wij de vrijheid die we nu hebben en daar zijn we hen nog steeds dankbaar voor.

Door Elverson Desbarida en Tim de Hei (CSG Wessel Gansfort)


image

Regean Raymond Dallaire

Geboren: 29 september 1924 te Toronto, Ontario (Canada)
Overleden: 15 april 1945 te Groningen
Ouders: Joseph Thomas en Gilberte Dallaire
Broers en zussen: Laval en Raymonde
Lengte: 163 cm (5 feet 4 inches)
Gewicht: 54 kg (120 pounds)
Regiment: Calgery Highlanders (Pte)
Indiensttreding: 15 december 1941
Registratienummer: C/94415
Begraven: Gemeentelijke Begraafplaats, Kerkstraat 176 te Hoogkerk


Regean Raymond Dallaire is geboren op 29 september 1924 in Toronto, Ontario (Canada). Als hij 1 jaar oud is, verhuist hij naar Quebec en als hij 5 jaar is verhuist hij naar Ottawa, Ontario. Regean is Rooms-Katholiek. Hij heeft een broer (die ook bij het leger zat) en een zus (die in het klooster ging), ook speelt hij hockey, rugby en houdt hij van zwemmen. Hij heeft bruin haar en bruine ogen. Zijn moeder heet Gilberte Dallaire en zijn vader heet Joseph Thomas Dallaire. Zijn ouders zijn allebei Frans-Canadees. Ze wonen op de 24 Butternut Terrace in Ottawa, Ontario. Regean is niet getrouwd en heeft geen kinderen. Wel heeft hij in 1943 al 9 maanden een vriendin. Regean is overleden op 15 april 1945. We weten dat hij rookte, want ze vonden na zijn dood een sigarettenhouder in zijn bezittingen.

Regean heeft 1218 dagen in het leger gezeten. Hij begon in december 1941 op zijn 17e bij de Royal Canadian Ordnance Corps (R.C.O.C.), het administratieve korps van het leger. Maar hij zei dat hij al 18 was. Eerst kreeg hij trainingen in Canada. Zijn meerdere en een psychiater rapporteerden in 1943 dat ze hem geschikt vonden voor de paratroepen. Hij werd opgeleid tot parachutist en komt bij het Canadian Parachute Battalion (C.P.B.) terecht. In juli 1943 vaart hij naar het Verenigd Koninkrijk. In augustus 1944 landt hij in Frankrijk en gaat vechten tegen de Duitsers. Hij krijgt ook nog een ongeluk bij een parachutesprong en moet naar het ziekenhuis. Later wordt hij overgeplaatst naar een andere eenheid: Calgary Highlanders.

Bij de bevrijding van Groningen (Slag om Groningen) vochten de Duitse soldaten, Nederlandse SS’ers en de Belgische SS’ers tegen de Canadezen. De strijd begon op 13 april 1945 en het eindigde op 16 april 1945. De Canadezen wilden de stad bevrijden en daarna door naar Delfzijl om de haven te openen zodat er voedsel bij de verhongerde bevolking in West-Nederland kon komen. De Slag om Groningen was voor de Canadezen een van de zwaarste gevechten van de bevrijding. Ook waren er bij de bevrijding van Groningen ondergrondse strijders van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten (verzetsmensen) actief.

Regean vocht ook mee in de Groningen, maar hij sneuvelde tijdens de gevechten op 15 april 1945. Hij was nog maar 20 jaar oud. In zijn bezittingen vonden ze onder andere een rozenkrans, een gebedenboek, een CVSM & Clasp medaille en een vulpen.

Regean ligt begraven op de Algemene Begraafplaats in Hoogkerk, vlakbij Groningen. Hij ligt in plot C, rij 8 en graf 22.

Regean Raymond Dallaire heeft op jonge leeftijd voor onze vrijheid gevochten. Zonder mensen zoals hem zou Nederland nooit bevrijd zijn. Hij is overleden terwijl hij op een missie was om ons te bevrijden. Hij had niet mee hoeven vechten en dan zou hij de oorlog misschien wel overleefd hebben, maar dat heeft hij niet gedaan. Ik vind het daarom belangrijk om hem te gedenken. (Sacha Kikkert)

Door Sacha Kikkert, Marije Lamain en Diego Obando Flores (CSG Wessel Gansfort)


image

Patrick Sheehy

Geboren: 10 april 1925 te St-Dominique Jonquiere, Québec, (Canada)
Overleden: 15 april 1945 te Groningen
Ouders: James (Jim) en Alice Sheehy (-1931)
Broers en zussen: Fernand, James, Edmund, Marcel, Jean, Gerard, Janine, Remie
Lengte: 166 cm (5 feet 5 1/2 inches)
Gewicht: 64 kg (141 pounds)
Regiment: Le Regiment de Maisonneuve (Sgt)
Indiensttreding: 30 juni 1943
Registratienummer: E/101352
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


In deze biografie gaan wij u vertellen over het verhaal van de Frans-Canadese sergeant genaamd Patrick Sheehy. Hij vocht mee in de Tweede Wereldoorlog om Nederland te bevrijden. Op 10 mei 1940 viel het Duitse leger Nederland binnen. Nederland werd bezet door de Duisters en de Canadezen kwamen samen met de geallieerden in 1944 en 1945 Nederland bevrijden, dus ook Patrick. Hij is tijdens een gevecht overleden. Het is erg belangrijk om alle verhalen uit de Tweede Wereldoorlog te blijven vertellen waaronder ook dit verhaal. Deze oorlog mag niemand vergeten, ook de mensen die zijn omgekomen mogen niet vergeten worden. Daarom vinden wij het belangrijk dat zijn verhaal verteld wordt en dat we hem herdenken.

De bevrijding van Groningen vond plaats aan het einde van de oorlog. Van 13 tot 16 april 1945. De Canadezen hielpen met het bevrijden van de stad Groningen.

Patrick was een gezonde jongen, hij had bruine ogen en bruin haar. Hij was ongeveer 1.66 meter lang, hij woog 64 kilo en zijn schoenmaat was maat 37. Patrick had op zijn rechterhand een groot litteken, waaraan je hem kon herkennen. Patrick is geboren op 10 april 1925 in Canada. Zijn geboorteplaats is St-Dominique Jonquiere in de provincie Québec. Hij groeide op met zijn ouders, zijn vader heet James (Jim) en zijn moeder Alice. Ze woonden aan de Rue St.-David op nummer 41 in Chicoutimi. Zijn ouders waren Franstalig. Hij had ook zes broertjes en twee zusjes. Zusje Alice was in 1931 overleden. Patrick zelf had geen vrouw en ook geen kinderen. Zijn geloofsovertuiging was Rooms-Katholiek en hij kon alleen maar Frans praten. Toen hij elf was ging hij van school af, later heeft hij nog vier jaar op school gezeten. Hij werd daarna arbeider.

Op 30 juni 1943 is Patrick ingeschreven bij het leger, daarvoor moest hij heel veel persoonlijke vragen beantwoorden. Hij zei dat hij 18 jaar was, maar eigenlijk was hij nog maar 17. Hij deed alsof hij in 1924 was geboren. Toen hij in het leger zat deed hij allemaal trainingen. Op 16 februari 1944 moest hij vanuit Canada naar het Verenigd Koninkrijk. Daar blijft hij een paar maanden. Vanuit daar ging hij in juli 1944 naar Frankrijk waar hij ging vechten tegen de Duitsers. Hij promoveerde tot sergeant. Patrick was in totaal 656 dagen ingeschreven in het leger. Ook heeft hij medailles verdiend met zijn militaire daden, onder andere de France & Germany Star en 1939-1945 Star.

Patrick ging ook naar Groningen om de stad te bevrijden. Op 15 april 1945 moesten ze naar de binnenstad zien te komen om daar de Duitsers te verdrijven. Op de Grote Markt waren zware gevechten. De noord- en oostzijde werden in brand gestoken en bijna volledig verwoest. De Duitsers vluchtten weg of gingen naar Delfzijl. Het was een dag voordat de stad Groningen was bevrijd. Voor de Canadezen was de Slag om Groningen een van de zwaarste stadsgevechten. 43 Canadese soldaten hebben het niet overleefd waaronder dus ook Patrick.

Patrick Sheehy is tijdens een gevecht met de vijand op 15 april 1945 gestorven. Hij is tijdelijk in Groningen begraven. Zijn lichaam is na de oorlog verplaatst naar de Canadese begraafplaats in Overijssel (Holten Canadian War Cemetry), waar hij nu nog steeds begraven is. Veel soldaten werden dicht bij het gevechtslocaties begraven, daarna werden de lichamen naar een echte begraafplaats gebracht. Patrick is 20 jaar geworden.

Door Yora de Poel en Nina van der Veen (CSG Wessel Gansfort)


image

James Ratcliffe

Geboren: 21 november 1910 te Bolton, Lancanshire (Verenigd Koninkrijk)
Overleden: 15 april 1945 te Groningen
Ouders: James en Alice Ratcliffe
Broers en zussen: William en Arthur
Echtgenote: Genevieve Ratcliffe
Kinderen: Charlotte en Judith
Lengte: 173 cm (5 feet 8 inches)
Gewicht: 62 kg (136 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Sgt)
Indiensttreding: 20 september 1939
Registratienummer: B/37074
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Geboren op 21 november 1910. Gestorven op 15 april 1945 (34 jaar).

Van 1939 tot en met 1945 was de Tweede Wereldoorlog. Deze oorlog was een strijd tussen de geallieerden en de asmogendheden. De leider van de asmogendheden was Adolf Hitler. Hij werd ook wel gezien als de laatste hoop van Duitsland. Hitler had mede door zijn enthousiasme en zijn goede plannen voor de toekomst veel mensen voor zich gewonnen. Duitsland vocht samen met onder andere Japan en Italië. Dit waren de asmogendheden. Aan de andere kant stonden de geallieerden. Dit waren onder andere landen zoals het Verenigd Koninkrijk, China, de Sovjet-Unie, Canada en de Verenigde Staten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er heel wat soldaten gesneuveld. Die soldaten hebben allemaal gevochten voor onze vrijheid.

Eén van die soldaten was sergeant: “James Ratcliffe”. Hij is uiteindelijk ook gesneuveld tijdens één van de gevechten. Hij was de zoon van Alice en James Ratcliffe. Hij werd geboren op de datum 21 november 1910 in de plaats Bolton, in het Verenigd Koninkrijk. Toen hij één jaar oud was, emigreerde het gezin naar Canada. James was in 1935 getrouwd met Genevieve. Samen hadden ze twee dochters. Ze woonden in de stad Hamilton, Ontario.

James werd al aan het begin van de oorlog een soldaat, namelijk op 20 september 1939. Hij was toen 28 jaar. In de oorlog was hij een soldaat bij het regiment Royal Hamilton Light Infantry, R.C.I.C. James was in augustus 1942 één dag bij de Slag om Dieppe, maar ging dezelfde dag terug naar het Engeland. Hij mocht eind 1942 op verlof naar Canada (zijn moeder was in juli 1942 helaas overleden) en keerde in 1944 terug naar Engeland. In juli 1944 ging hij naar Frankrijk weer te gaan vechten.

Het Royal Hamilton Light Infantry was één van de Canadese regimenten die voor onze vrijheid hebben gevochten. Zij hebben Nederland van de Duitsers bevrijd. Dat deden ze heel voorzichtig, want de Canadezen wilden niet onnodig Nederlandse burgers ombrengen. Uiteindelijk heeft Canada geholpen om Noord-Nederland en ook Groningen bevrijd. Er zijn heel veel doden gevallen.

James raakte gewond in maart 1945 en opnieuw op 14 april tijdens de Slag om Groningen. Een dag later is hij op 15 april gestorven aan zijn verwondingen. Toen is hij na de oorlog herbegraven op de Canadese Begraafplaats in Holten, Overijssel (plot 10, rij E, graf 10). In Holten zijn 1394 personen begraven, waarvan de meesten Canadees zijn. Achter elk graf schuilt een indrukwekkend verhaal van een Canadese soldaat. Een soldaat die gevochten heeft voor onze vrijheid.

Door Joyce Gnodde en Kelly Blaauw (CSG Wessel Gansfort)


image

Arthur Duguay

Geboren: 27 april 1912 te Pokemouche, New Brunswick
Overleden: 16 april 1945 te Groningen
Ouders: Sylvestre en Marie H. Duguay
Broers en zussen: zes broers en acht zussen
Lengte: 180 cm (5 feet 11 inches)
Gewicht: 77 kg (170 pounds)
Regiment: Les Fusiliers Mont Royal R.C.I.C. (L/Cpl)
Indiensttreding: 24 november 1941
Registratienummer: D/63505
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Arthur werd op 27 april 1912 geboren in Pokemouche in de provincie New Brunswick in Canada. Hij was de jongste in het gezin dat bestond uit 17 personen: zijn ouders Marie en Sylvestre Duguay, zes broers en maar liefst acht zussen. Na 4 jaar Public School had Arthur op zijn 16e besloten om met school te stoppen. Hij werd bestempeld als een ‘Highschool Dropout’ en begon op zijn 17e al met werken. Hij werkte tien jaar lang bij ‘Canadian Pulp & Paper’. In zijn overige vrije tijd genoot Arthur volop van jagen en vissen en bezocht hij regelmatig de kerk, aangezien hij Rooms-Katholiek was. Arthur was niet getrouwd.

Arthur kon maar gebrekkig Engels door zijn beslissing om met school te stoppen en vanzelfsprekend omdat hij in het Franstalige gedeelte van Canada op de wereld was gezet (hij kon daardoor natuurlijk wel vloeiend Frans). Hij was dus een Franse Canadees.

In een dronken (laten we zeggen: ‘flink aangeschoten’) bui had Arthur zich in 1941 laten inschrijven bij het Canadese leger en voordat hij het wist maakte hij deel uit van het Franstalige regiment Les Fusiliers Mont-Royal als ‘Mechanic Diesel & Gas Engine Operator’. Dit hield in dat Arthur de functie van monteur/werktuigkundige had gekregen waarbij hij alle apparatuur (denk aan tanks, trucks, auto’s etc.) van het leger repareerde en zich bezighield met het algemene onderhoud. Dit kwam deels door eerdere werkervaring die hij al had opgedaan vanaf zijn 17e. Zijn servicenummer in het leger was D/63505.

Op 2 mei 1942 arriveerde hij in het Verenigd Koninkrijk en ruim een jaar later landde hij op 8 juli 1944 in Frankrijk. Van daaruit ging de strijd door naar het noorden, naar Nederland.

Op 16 april 1945 is Arthur gesneuveld toen hij actief was in de gevechtslinie in Nederland (het destijds nog door de Duitsers bezette gebied) tijdens de Slag om Groningen. Hij stierf vlak voordat de stad Groningen werd bevrijd. De precieze doodsoorzaak is onduidelijk. In zijn dienstdossier staat vermeld: ‘Killed in Action’ en ‘Died in the field (Holland)’. Arthur werd 32 jaar.

Wat wel duidelijk wordt, is dat Arthur tot aan zijn dood heeft gevochten voor onze vrijheid en ervoor gezorgd heeft dat jij en ik vandaag de dag in vrijheid onze eigen mening hebben kunnen vormen, en dit inmiddels al meer dan 75 jaar. We zijn mensen als Arthur zeer dankbaar, moge hij rusten in vrede.

Door Ilse Grasdijk (CSG Wessel Gansfort)



Joseph Alpha Gerald Plouffe

Geboren: 16 april 1925 te Hull, Québec (Canada)
Overleden: 16 april 1945 te Groningen
Ouders: Alfred en Yvonne Plouffe
Broers en zussen: Jean-Paul, Robert, Raymond en Jacques, Yvette, Lucille, Noëlla, Pierrette en Thérèse
Lengte: 164 cm (5 feet 4 1/2 inches)
Gewicht: 57,6 kg (127 pounds)
Regiment: Les Fusiliers Mont Royal (Pte)
Indiensttreding: 13 april 1944
Registratienummer: C/123861
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


J.A.G Plouffe, of Joseph Alpha Gerald Plouffe, werd geboren op 16 april 1925 in Hull, een plaatsje in de provincie Québec. Zijn moeder heette Yvonne Plouffe en zijn vader Alfred Gerald Plouffe. Hij had vier broers (Jean-Paul, Robert, Raymond en Jacques) en vier zussen (Yvette, Lucille, Noëlla en Pierrette). Hij had nog een zusje Thérèse, maar zij overleed op 5-jarige leeftijd in 1932. Joseph woonde 18 jaar lang in Hull tot hij zich in Kingston, Ontario, aanmeldde voor het leger op 13 april 1944, zoals vele anderen die zich hadden aangemeld om te vechten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Joseph was Rooms-Katholiek opgevoed en had daarom net zoals zijn vele broers ook een christelijke naam. Joseph sprak Frans.

Joseph kwam op 4 oktober 1944 aan in het Verenigd Koninkrijk. Hier bleef hij maar kort, want ruim een maand later landde hij op het vasteland van Noordwest-Europa. De gevechten tegen de Duitsers waren begonnen.

Uiteindelijk is hij omgekomen tijdens de Slag om Groningen. Op 16 april 1945, op zijn eigen verjaardag. Hij was die dag net 20 geworden.

image

Door Houweda Moulina (CSG Wessel Gansfort)


image

Harold Francis Norwood

Geboren: 10 november 1917 te Glenavon, Saskatchewan (Canada)
Overleden: 16 april 1945 te Groningen
Ouders: Walter en Lavinia May Norwood
Broers en zussen: Eric Walter en Elsie May
Echtgenote: Agnes Irene Norwood
Lengte: 169 cm (5 feet 6 1/2 inches)
Gewicht: 64,4 kg (142 pounds)
Regiment: Toronto Scottisch Regiment (Pte)
Indiensttreding: 19 april 1943
Registratienummer: L/105767
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Harold Francis Norwood werd geboren op 10 november 1917 in Glenavon, een klein dorpje in Saskatchewan (Canada). Zijn vader heette Walter en zijn moeder heette Lavinia May. Hij had een oudere broer Eric (die ook bij het leger zat) en een oudere zus Elsie May. Hij verliet school toen hij 15 jaar was en ging werken. Harold was in 1942 getrouwd met Agnes Irene Norwood. Ze woonden in Regina, Saskatchewan. Ze hadden geen kinderen. Hij was als beroep vrachtwagenchauffeur. Hij kon ook op een tractor rijden.

In de Tweede Wereldoorlog zat Harold vanaf april 1943 bij The Toronto Scottish Regiment en heeft daar zijn training helemaal afgerond en gehaald. Hij was bij zijn medische keuring 25 jaar, 169 cm lang en woog 64.4 kg. Hij had een goede ontwikkeling, maar had sinds 1935 last van hernia’s. Kort daarna kreeg hij weer een hernia en lag 29 dagen in het ziekenhuis (11 mei tot 8 juni 1943). Hij werd een ‘private’ (soldaat). Hij is op 26 juni 1944 overzee naar Engeland gegaan. Hier bleef hij tot 16 oktober 1944. Daarna ging hij naar Frankrijk en om de rest van Noordwest-Europa te bevrijden.

In het voorjaar kwamen ze steeds dichterbij Groningen. Op 13 april 1945 begon de Slag om Groningen. Op 15 april rond 18.00u reed Harold in een Canadees voertuig, een carrier, met een aantal kameraden door de stad Groningen. Ze moesten goed uitkijken voor Duitse sluipschutters, dus hun wapens waren geladen. Toen gebeurde er iets verschrikkelijks: het geweer van een andere Canadese soldaat ging per ongeluk af. De kogel kwam van achteren en raakte Harold in zijn been. Hij viel voorover en werd door zijn kameraden op een brancard gelegd en afgevoerd naar een RAP (Regimental Aid Post), een medische post in de frontlinie. Het schot werd hem fataal. Hij leed zoveel bloedverlies dat hij een paar uur later stierf. Hij was 27 jaar.

De ouders van Harold waren 55 jaar en 60 jaar toen ze hun zoon verloren. Zijn broer Eric was toen 29 en zus Elsie 31. Zijn vrouw Agnes werd op haar 22e al weduwe.

Harold werd na de oorlog herbegraven op de Canadese Begraafplaats in Holten (Overijssel).

Deze persoon is belangrijk omdat hij heeft geholpen ons in Nederland en Groningen te bevrijden van de Duitse bezetting. (Noël Labahn)

image

Door Noël Labahn en Luana Simôa Zerbinatti (CSG Wessel Gansfort)



Roy Walter Coffin

Geboren: 11 mei 1922 te Nokomis, Saskatchewan (Canada)
Overleden: 16 april 1945 te Groningen
Ouders: Chester Daniel en Mildred Jane Coffin
Broers en zussen: Arthur, Bernard en Avis
Lengte: 165 cm (5 feet 5 inches)
Gewicht: 55 kg (121 1/2 pounds)
Regiment: Queens Own Cameron Highlanders of Canada (Pte)
Indiensttreding: 9 november 1942
Registratienummer: B/44963
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Roy Walter Coffin is slechts 22 jaar geworden. Hij werd geboren in het kleine plaatsje Nokomis, Saskatchewan in Canada op 11 mei 1922. Hij is opgegroeid op een boerderij met zijn vader Chester Daniel Coffin. Hij had ook twee broers en een zus. Zijn moeder was in 1929 gestorven. Hij heeft zes jaar op een openbare school gezeten. Daarna stopte hij met school en ging op de boerderij werken. Hij was toen 13 jaar. Roy was katholiek. Hij schreef en sprak goed Engels. Voordat hij het leger in ging was hij aan het werk als arbeider.

Op 9 november 1942 begon hij bij het Canadese leger. Hij meldde zich aan in Toronto in de provincie Ontario. Hij wilde graag zijn broer achterna, die toen al overzee diende bij het Canadese leger. Zijn servicenummer werd B/44963. Hij werd ingedeeld bij het regiment Queen's Own Cameron Highlanders of Canada. Hij had de laagste rang van ‘Gnr’ (Gunner). Hij diende in totaal 890 dagen in het Canadese leger.

Na een jaar training vertrok hij naar het Verenigd Koninkrijk. Hij is in Engeland voorbereid op de oorlog in Europa. Hij was hier van 3 april 1943 tot en met 21 september 1943. Van 19 september 1943 tot 16 april 1945 heeft hij gevochten op het Europese vasteland. Op 13 april 1945 begon de Slag om Groningen.

In Groningen vluchtten de Duitsers via de Oostersluis richting het oosten, naar Delfzijl. Om de Canadezen te helpen hielp de Groninger Popke Dijkema met zijn broer en zoon op 16 april de brug bij de Oostersluis naar beneden te doen, zodat de Canadezen de Duitsers achterna konden. Maar aan de overkant stonden de Duitsers nog en schoten op hen. Popke raakte gewond. Roy Coffin gaf hen dekking, maar werd hierbij zelf geraakt en sneuvelde. Hij is begraven in Nederland, op de Canadese Begraafplaats in Holten (plot 3, rij H, graf 2).

Bij de Oostersluis is een monument, zodat Roy niet vergeten wordt.

image image

(CSG Wessel Gansfort)


image

Harold Wilbert Roszell

Geboren: 24 oktober 1923 te Hamilton, Ontario (Canada)
Overleden: 16 april 1945 te Groningen
Ouders: Horace en Irene Roszell
Broers en zussen: Milchid, Roy Edwin Albert, Lenora, Olive Eileen
Lengte: 170 cm (5 feet 6 3/4 inches)
Gewicht: 54,4 kg (120 pounds)
Regiment: 2DIV Head Quarters (Pte)
Indiensttreding: 17 maart 1941
Registratienummer: B/43431
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Harold Wilbert Roszell, geboren op 24 oktober 1923 in de stad Hamilton, Ontario, (Canada). Gestorven op 16 april 1945 in Groningen.

Een man met een goed hart en met een missie: zijn broer achterna! Die zat in het Canadese leger en diende overzee in Europa. Harold gaf als reden voor aanmelding bij het leger ‘avontuur’ op. Hij vond school vroeger niet leuk en verliet school op zijn 15e, daarna was hij gaan werken. Onder andere als vrachtwagenchauffeur.

Hij is bij het Canadese leger gegaan zonder toestemming van zijn vader. Hij was eigenlijk ook nog maar 17 jaar, maar hij loog bij zijn aanmelding en zei dat hij 19 was. Hij kwam terecht bij de infanterie-eenheid The Royal Canadian Infantry Corps. In mei 1943 kwam hij aan in Engeland en vanaf 7 juli 1944 landde hij in Normandië. Vanaf daar trok hij met zijn eenheid via België naar Nederland. Via Zeeland en Nijmegen ging de reis door naar het noorden. Hij belandde uiteindelijk op 13 april 1945 in Eelde. Daar heeft hij zijn initialen en zijn woonplaats in een boom gekrast:

H.W.R.
Toronto
Canada

Tientallen jaren later is de boom met de initialen pas ontdekt en het verhaal achter deze persoon uitgezocht door de Nederlandse journalist en schrijver Ernst Arbouw uit Groningen.

image

Harold vocht mee tijdens de Slag om Groningen tussen 13 en 16 april 1945. Ze waren vier dagen bezig om de stad te bevrijden. Uiteindelijk is hij vlak voor de capitulatie overleden aan zijn verwondingen. Hij was 21 jaar.

Zijn moeder kreeg op 20 april 1945 een telegram met het bericht dat haar jongste zoon was gesneuveld. Ze had een paar jaar daarvoor, in 1942, haar man al verloren en nu ook haar zoon. Harolds oudere broer keerde op 5 mei 1945 weer naar thuis, naar Canada. Hij had de oorlog wel overleefd, zijn broertje helaas niet.

Door Thijs, Brandon en Robin (CSG Wessel Gansfort)



Joseph Roger Sirois

Geboren: 16 december 1922 te Sainte-Anne de Madawaska, New Brunswick (Canada)
Overleden: 17 april 1945 te Groningen
Ouders: John en Catherine Sirois
Broers en zussen: Claude, Wilbrod, Lionel, Aurele, Arthur, Helene, Lauraine, Geraldine, Marike, Fernande, Marcella
Lengte: 173 cm (5 feet 8 inches)
Gewicht: 76 kg (168 pounds)
Regiment: 4 Field regiment Royal Canadian Artillery (Gnr)
Indiensttreding: 21 augustus 1942
Registratienummer: G/929
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Joseph Roger Sirois (roepnaam Roger) was een Canadese soldaat. Roger werd op 16 december 1922 geboren en overleed op 17 april 1945. Hij was 22 jaar oud toen hij overleed.

Zijn vader was John Sirois en zijn moeder was Catherine Sirois. Hij had vijf broers en zes zussen. Zijn lengte was 173 cm en hij woog 76 kg. Het gezin woonde in Canada in Sainte-Anne-de-Madawaska, New Brunswick. Roger was Rooms-Katholiek en had geen vriendin. Hij sprak vloeiend Engels en Frans. Hij was boer van beroep en hield van jagen en vissen. Toen hij zich aanmeldde bij het leger was zijn vader al overleden (onbekend wanneer).

Hij werd soldaat in het Canadese leger op 21 augustus 1942. Zijn eenheid was de Royal Canadian Artillery (R.C.A) en hij ontwikkelde zich tot een goede soldaat. Eind maart 1943 vertrok hij overzee naar het Verenigd Koninkrijk. Op 7 juli 1944 landde hij in Frankrijk. De strijd begon. Ze vochten hun weg door Frankrijk richting het noorden, naar Nederland.

Na de Slag om Groningen, die op 16 april 1945 eindelijk was afgelopen, was Roger onderweg naar Groningen en zat achter in een vrachtwagen. Het was 17 april rond 11.00u in de ochtend en toen gebeurde er een noodlottig ongeval. Op een smalle weg kwamen twee vrachtwagens met elkaar in aanraking. Toen de wagens elkaar waren gepasseerd, zagen andere soldaten dat Roger op de weg lag. Het lichaam van Roger werd naar de Regimental Aid Post (RAP), een medische hulppost, gebracht. Daar heeft een arts hem dood verklaard. Volgens zijn dossier is hij overleden aan: 1) verplettering van de borstzijde, 2) interne verwondingen en bloedingen, 3) opperarm breuk. Hij overleed binnen enkele seconden.

Hij werd tijdelijk begraven in Groningen. Uiteindelijk is zijn lichaam overgebracht naar de Canadese Begraafplaats in Holten en daar begraven (plot 3, rij H, graf 6).

image

Door Norah Azougarh (CSG Wessel Gansfort)


image

Leonard Arthur Mace

Geboren: 24 oktober 1921 te Stratford, Ontario (Canada)
Overleden: 17 april 1945 te Groningen
Ouders: Charles en Catherine A. Mace
Broers en zussen: Charles, William, John, Thomas, Albert, Ronald, W. Dawn, Kathleen
Lengte: 179 cm (5 feet 10 1/2 inches)
Gewicht: 64 kg (141 pounds)
Regiment: 8 Reconnaissance Regiment (Sgt)
Indiensttreding: 3 september 1939
Registratienummer: B/36528
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Leonard Arthur Mace was een sergeant in het Canadese leger. Hij werd geboren op 24 oktober 1921 in Stratford, Ontario (Canada). Hij was niet getrouwd, had geen vriendin en had dus jammer genoeg ook geen kinderen. Hij sprak alleen Engels en geen andere talen. Op z’n 17e verliet hij school. Hij werkte als bakker in een bakkerij. Hij was 1.80 meter, dat was behoorlijk lang voor die tijd. Hij had bruine ogen en licht haar.

Leonard nam dienst in het leger op 3 september 1939, dat was twee dagen nadat de Tweede Wereldoorlog was begonnen. Hij begon zijn carrière in het leger bij The Royal Hamilton Light Infantry (R.H.L.I.) en promoveerde al snel van ‘private’ naar ‘corporal’. Later werd hij overgeplaatst naar de 14th Canadian Hussars van het Royal Canadian Armoured Corps (R.C.A.C.). In 1941 promoveerde hij naar sergeant.

Leonard heeft heel wat meegemaakt in zijn diensttijd. Toen de oorlog begon, had hij zich al meteen aangemeld en heeft door heel veel landen en steden gereisd. In juli 1940 kwam hij al in het Verenigd Koninkrijk aan. Vanaf 7 juli 1944 ging hij naar Frankrijk om te vechten in onder andere Normandië, Noord-Frankrijk, Antwerpen, Duinkerken, Les Mesnil, Noord-Beveland en nog veel meer plekken. Ze gingen steeds verder naar het noorden van Nederland en kwamen op 13 april 1945 bij de stad Groningen aan. Hij heeft ook in Groningen gevochten tijdens de Slag om Groningen. In Groningen is hij op ongeveer 5 plekken geweest. Hij is in Helpman, Oranjebuurt, Oosterpoort, Herewegbuurt en het Noorderplantsoen geweest. Hij was ook veel in de binnenstad. Natuurlijk heeft hij ook over de Herebrug gelopen en was hij veel op de Grote Markt.

Helaas werd hij geraakt door een sluipschutter en raakte gewond. Hij is overleden aan zijn verwondingen op 17 april in 1945. Hij verdiende 5 onderscheidingen voor zijn daden bij het leger. Hij werd slechts 23 jaar.

Door Ella Sikkema (CSG Wessel Gansfort)


image

Roger Joseph Casavant

Geboren: 26 maart 1923 te Legal, Alberta (Canada)
Overleden: 17 april 1945 te Groningen
Ouders: Emile en Malvina Gertin Casavant
Broers en zussen: Laurette en Marcel
Lengte: 166 cm (5 feet 5 1/2 inches)
Gewicht: 61 kg (134 pounds)
Regiment: Calgary Highlanders (Pte)
Indiensttreding: 12 juni 1944
Registratienummer: M/39631
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Roger Joseph Casavant werd geboren op 26 maart 1923 in Legal in de Canadese provincie Alberta. Hij heeft blauwe ogen en bruin haar. Later wordt hij 1,70 meter lang en gaat hij 57 kg wegen. Zijn vader heet Emile Casavant en is boer. Hij komt uit de Verenigde Staten en is 65 jaar als Roger overlijdt. Malvina Casavant is zijn moeder en komt uit Canada, zij is 59 jaar wanneer Roger overlijdt. Zijn ouders zijn getrouwd op 1 april 1919.

Roger is rooms-katholiek opgevoed en kan Frans en Engels spreken. Hij heeft ook een zus, Laurette, en een broertje, Marcel. Laurette is een jaar ouder dan Roger en Marcel is twee jaar jonger. Verder heeft hij vijf oudere halfbroers, Alfred, Odilon, Wilfrid, Theodore, Philip, en één oudere halfzus, Yvonne. Ook heeft hij nog twee overleden broers genaamd Roland en Rolande. Roland is overleden op 19 mei 1920 en Rolande op 17 april 1928. Roger begint met school op zijn zevende en is klaar met school op zijn vijftiende. Daarna ging hij werken op zijn vaders boerderij.

Op 12 februari 1943 ging Roger in dienst, hij was toen 19 jaar. Misschien wilde hij net als andere soldaten vechten voor democratie en vrijheid. Op 22 april in datzelfde jaar had Roger zijn basistraining afgerond en werd hij officieel een ‘private’ (soldaat) in het leger. Hij werd ingedeeld bij The Calgary Highlanders. Zijn registratienummer is M-39631.

Op 5 augustus 1944 vertrok hij overzee naar het Verenigd Koninkrijk waar hij zes dagen later aankwam. Een paar weken later, op 30 augustus, landt hij op de kust van Frankrijk. Op 13 april 1945 komt Roger aan in Groningen. Daar aangekomen volgen er vier dagen van heftige gevechten tijdens de Slag om Groningen. Op 16 april capituleert de Duitse commandant in de stad Groningen. Een dag later, op 17 april, sneuvelt Roger alsnog: “killed in action”.

Roger is eerst tijdelijk begraven in Eelderwolde en daarna is hij herbegraven op de Canadese Begraafplaats in Holten. Hij ligt begraven op plot 3, rij H, graf 8.

Roger Joseph Casavant is 22 jaar geworden en heeft in totaal 442 dagen gestreden voor ons land en onze stad Groningen.

Door Teska Meijer (CSG Wessel Gansfort)


image

Richard Conroy Wykes

Geboren: 19 december 1919 te Wollaston, Northamptonshire (Verenigd Koninkrijk)
Overleden: 17 april 1945 te Groningen
Ouders: Charles S. en Frances Maude Wykes
Broers en zussen: Jack, Charles, Kenneth en Betty
Echtgenote: Violet Wykes
Kinderen: Richard Charles
Lengte: 171 cm (5 feet 7 1/2 inches)
Gewicht: 65 kg (143 pounds)
Regiment: 6 Field Regiment Royal Canadian Artillery (Gnr)
Indiensttreding: 15 september 1939
Registratienummer: L/11079
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Richard werd geboren op 19 december 1919. Hij was een Canadese soldaat die vocht in de Tweede Wereldoorlog. Hij vocht ook mee in de Slag om Groningen, die van 13 april tot 16 april 1945 duurde. Zijn volledige naam is Richard Conroy Wykes. Zijn bijnaam was ‘Gunner’, omdat hij de rang van ‘gunner’ (schutter) had in het Canadese leger. Richard vocht mee gedurende de hele Tweede Wereldoorlog, van 1939 tot 1945. Hij overleed op 19 april 1945, een paar weken voor de bevrijding van Nederland. Richard is 25 jaar geworden. Voordat Richard in het leger zat was hij een pasteur, hij werkte in een brouwerij. Hij was geboren in Wollaston in het Verenigd Koninkrijk. Zijn vader heette Charles S. Wykes en overleed in 1953. Zijn moeder heette Frances en leefde van 1899 tot 1972.

Richard woonde voorafgaand de oorlog in Canada, hoe lang is onbekend. Hij verliet school toen hij 15 was en ging toen werken. Richard had blauwe ogen en bruin haar. Hij kwam op 15 september 1939 in dienst van het Canadese leger en in augustus 1940 komt hij in het Verenigd Koninkrijk aan.

Richard trouwde op 18 januari 1943 met Violet Ansell in Sussex, Engeland. Hij had in november 1942 toestemming gevraagd bij het leger om met haar te trouwen. Ze kenden elkaar toen nog maar 7 maanden. Violet was van beroep ‘spinner’. Ze kregen samen een zoon op 9 oktober 1944: Richard Charles.

Nederland was sinds mei 1940 in handen van de Duitsers en werd pas vanaf september 1944 door de geallieerden bevrijd met hulp van de Canadezen. Richard landde op 5 juli 1944 op het vasteland van Noordwest-Europa om de Duitsers te verdrijven. Hij vocht maanden lang. Uiteindelijk kwam hij in april bij Groningen aan. Hij raakte tijdens de Slag om Groningen op 13 april 1945 gewond door straatgevechten in de stad. Dagen later zou hij alsnog op 19 april overlijden aan zijn verwondingen. In totaal had hij 2028 dagen in dienst gezeten. Hij heeft zijn zoontje niet meer kunnen zien, die was nog maar 8 maanden toen hij sneuvelde.

Na de oorlog werd Richard herbegraven in Holten. De meeste Canadese soldaten die overleden in Nederland tijdens de oorlog werden begraven op de Canadese begraafplaats in Holten. De meeste Canadese soldaten stierven tijdens de laatste fase van de oorlog in Nederland. Er zijn ruim 4000 Canadese soldaten gestorven tijdens de bevrijding van Nederland.

Door Lieke van der Veen en Yorick Walraven (CSG Wessel Gansfort)


image

Harald Russell Grover

Geboren: 1 maart 1921 te Aroostook Falls in Victoria Co., New Brunswick
Overleden: 17 april 1945 te Groningen
Ouders: Herbert Russell en Margaret Katherine Grover
Broers en zussen: John Elwin en James Edwin
echtgenote:Phyllis Rose Grover
Lengte: 178 cm (5 feet 10 inches)
Gewicht: 68 kg (150 pounds)
Regiment: 6 Field Regiment Royal Canadian Artillery (Bdr)
Indiensttreding: 17 juni 1940
Registratienummer: G/4268
Begraven: Canadese Begraafplaats Holten


Harold Russell Grover is geboren op 1 maart 1921 in Aroostook Falls, New Brunswick (Canada). Harold had een Britse moeder (Margaret Katherine Grover) en een Amerikaanse vader (Herbert Russell Grover). Harold besloot het Canadese leger in te gaan, hij werd een soldaat die in de Tweede Wereldoorlog vocht. Soldaat worden was zijn droom, hij wist ook dat het gevaarlijk werk was. Grover zat bij de Royal Canadian Artillery en hij had de rang van ‘bombardier’.

Op 17 juni 1940 kwam Harold in dienst van het leger. En op 22 augustus van hetzelfde jaar vertrok Harold overzee naar het Verenigd Koninkrijk. Eerst kreeg hij allerlei soorten trainingen. Hij bleef een paar jaar in Engeland, trouwde met Phyllis Rose en bereidde zich voor totdat ze naar het vasteland van Europa konden bevrijden.

Op 6 juli 1944 mag hij eindelijk weer de boot op om de rest van Noordwest-Europa te bevrijden van de Duitse bezetter. Hij komt na maandenlange gevechten eindelijk in het noorden van Nederland aan. Hij is getuige van de Slag om Groningen. Maar vlak daarna komt hij toch nog door een fataal ongeluk om het leven. Hij krijgt een motorongeluk met een botsing met een gepantserde wagen. Drie dagen later stierf hij op 19 april 1945 aan zijn verwondingen. Harold Russell Grover is 24 jaar oud geworden.

Dit was natuurlijk een ongelofelijk klap voor zijn vrouw Phyllis Rose Grover waarmee hij op 14 maart in 1944 was getrouwd. Ze werd al heel jong weduwe. Toch is ze sterk gebleven en uiteindelijk overleden op 93-jarige leeftijd.

Geschiedenis over mede soldaten/zijn laatste missie

Nederland werd vanaf september 1944 tot mei 1945 bevrijd van de Duitsers, onder andere door de Canadese troepen. Er zijn een aantal begraafplaatsen in Nederland waar Canadese gesneuvelden begraven liggen, onder andere in Holten. De meerderheid van de mensen begraven op deze Canadese begraafplaats zijn dood gegaan in de laatste paar maanden van oorlog in Nederland. Toen de oorlog was afgelopen waren er zo'n 1300 Canadese soldaten begraven in Holten. Harold Russell Grover was er eentje van.

Locaties waar Harold is geweest:

  • Harold Russell Grover is geboren in Fredericton, New Brunswick, Canada en is hier ook opgegroeid totdat hij in het leger ging en naar andere landen moest om oorlog te voeren
  • Harold heeft later een vrouw ontmoet [Phyllis Rose] en is daarmee getrouwd en dat deden ze in een kerk genaamd Southover Church in Lewes, Sussex Verenigd Koninkrijk

Waarom gedenken we Harold Russell Grover?

Harold en de andere Canadese soldaten probeerden de door de Duitsers bezette landen te bevrijden. Zij hebben hun levens voor ons gegeven. Zonder Harold en de en andere Canadezen had onze toekomst er heel anders uit kunnen zien, daarom moeten we Harold gedenken en blijven herinneren.

image image image

Door Wessel van Es en Colin Balk (CSG Wessel Gansfort)



James Frederick Holland

Geboren: 2 januari 1920 te Hamilton, Ontario (Canada)
Overleden: 25 mei 1945 te Groningen
Ouders: Charles Alan en Laura Elizabeth Holland
Broers en zussen: -
Lengte: 163 cm (5 feet 4 1/4 inches)
Gewicht: 54 kg (120 pounds)
Regiment: Royal Hamilton Light Infantry (Cpl)
Indiensttreding: 1 maart 1940
Registratienummer: B/37353
Begraven: Brookwood Military Cemetery, Surrey (Verenigd Koninkrijk)


James Frederick Holland is geboren in Canada. Hij is geboren op 2 januari 1920. Zijn geboorteplaats is Hamilton in de provincie Ontario. Zoon van Charles Alan en Laura Elizabeth Holland. Zijn relatiestatus was dat hij single was.

James was vanaf 1 maart 1940 een soldaat in het Canadese leger. Hij was toen 20 jaar. Als soldaat zat hij bij het Royal Hamilton Light Infantry (R.H.L.I.). Later werd hij korporaal. Vanaf 2 augustus 1940 arriveerde hij in Schotland. Ze gingen zich voorbereiden op de oorlog. Twee jaar later vocht hij mee in de Slag om Dieppe, die mislukte. Hij is toen weer naar Engeland gegaan. Uiteindelijk was hij vanaf juli 1944 op vastewal van Frankrijk. Hij bleef met zijn eenheid vechten tot oktober. Toen mocht hij weer terug naar Engeland, om in januari 1945 weer terug te gaan naar Noordwest-Europa.

James vocht ook mee tijdens de Slag om Groningen. Hij raakte gewond door een bazooka (antitankwapen) op 13 april 1945. Hij is toen op 18 april 1945 weer overgeplaatst naar Engeland om beter te worden, maar het mocht niet baten. Hij is gestorven op 25 mei 1945 in Engeland. Hij is begraven in Surrey, vlakbij Londen.

James heeft ook medailles gewonnen na de oorlog en tijdens de gevechten, dat zijn de volgende medailles: 1939-45 Star, France-Germany Star, Defence Medal, War medal, C.V.S.M en clasp.

Omdat dit 1 van de 43 Canadese soldaten is die is omgekomen voor de bevrijding van Groningen en ervoor heeft gezorgd dat ik een vrij leven heb. Daarvoor ben ik deze soldaat en alle andere soldaten die zijn omgekomen heel dankbaar. (Levi van der Velde)

Door Sander Mik en Levi van der Velde (CSG Wessel Gansfort)

Bronnen:
Website Informatiecentrum Canadese Begraafplaats (ICB) Holten
Dienstdossiers (collectie ICB Holten)
War Junk Holland - The Battle for Groningen (History Channel Canada)
Joël Stoppels (Battlefield Tours)
War diaries Royal Hamilton Light Infantry, Royal Regiment of Canada
Website Veterans Affairs Canada, Canadian Virtual War Memorial
Website Commonwealth War Graves
Website Find a Grave

Eindredactie: Anke Jongste

© Stichting Het Bevrijdingsbos 2021